Удынэзэ Ўдынэ

італьянскі футбольны клюб з Удынэ

«Удынэзэ» (па-італьянску: Udinese Calcio) — італьянскі футбольны клюб з гораду Ўдынэ. Клюб быў заснаваны ў 1896 годзе, такім чынам зьяўляючыся другім найстарэйшым клюбам у Італіі пасьля «Джэноа».

Удынэзэ
Udinese calcio.png
Поўная назва Udinese Calcio SpA
Заснаваны 1896
Горад Удынэ, Італія
Стадыён Стадыё Фрыўлі
Умяшчальнасьць: 25 000
Прэзыдэнт Франка Салдаці[d]
Кіраўнік Джампаолё Поцца[d]
Галоўны трэнэр
Чэмпіянат Сэрыя A
 · 2020—2021 13 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
udinese.it(італ.)(анг.)

Традыцыйная хатняя форма каманды ёсьць кашуля ў чорна-белую палоску, чорныя шорты й белыя шкарпэткі. Клюб гуляе на «Стадыё Фрыўлі», які здольны зьмясьціць 41 652 заўзятараў, хоць у цяперашні час гэты паказчык абмяжоўваецца да 30 900. Клюб мае сваё лічбавае тэлебачаньне, якое вяшчае ў рэгіёне Фрыўлі-Вэнэцыя-Джулія. Клюб мае вялікую колькасьць прыхільнікаў ва Фрыўлі й прылеглых раёнах.

ГісторыяРэдагаваць

Раньнія гадыРэдагаваць

«Удынэзэ» быў заснаваны ў 1896 годзе годзе як частка Ўдынэскага грамадзтва гімнастыкі й фэхтаваньня. У сваім першым годзе, клюб перамог у розыгрышы трафэю «Torneo FNGI» ў Трэвіза зьбіўшы «Фэрару» зь лікам 2:0, аднак гэты тытул не прызнаецца ў якасьці афіцыйнага.

5 ліпеня 1911 году некаторыя гімнасты «Ўдынэзэ» на чале зь Люіджы Даль Дана, заснавалі клюб «Удынэзэ», які далучыўся да Італьянскай фэдэрацыі футболу. Новая каманда дэбютавала ў таварыскім матчы супраць «Ювэнтус Пальманова», і перамагла зь лікам 6:0.

Толькі ў 1912—1913 гадох «Удынэзэ» ўпершыню прыняў удзел у чэмпіянаце пад эгідай італьянскай футбольнай асацыяцыі. У гэтым годзе яны былі залічаны ў турнір «Campionato Veneto di Promozione», які складаўся ўсяго з трох камандаў (астатнімі былі «Пэтрарка» й «Падуя»). З двума перамогамі супраць «Падуі» (3:1 і 5:0), Удынэзэ скончыў турнір на другім месцы, прапусьціўшы наперад «Пэтрарку» й прабіўшыся, такім чынам, у лігу «Prima Categoria». У «Prima Categoria», Удынэзэ ня здолеў выйсьці на нацыянальны ўзровень.

1920-я гадыРэдагаваць

Сэзон 1920—1921 гадоў, які скончыўся для клюбу няўдала ў «Eliminatoria Veneta», быў незабыўны, бо менавіта ў ім за клюб дэбютаваў Джына Бэльлёта, які па-ранейшаму зьяўляецца гульцом, які адгуляў найбольшую колькасьць сэзонаў за клюб, то бок 17. У 1922 годзе, «Удынэзэ», скарыстаўшыся адсутнасьцю мацнейшых на той час клюбаў краіны ў розыгрышу першага Кубка Італіі, дасягнуў фіналу нацыянальнага кубка, дзе саступіў клюбу «Вада» зь лікам 1:0. У лізе, тым годам, «Удынэзэ» заняў другое месца ў сваёй кваліфікацыйнай групе «Girone Eliminatorio Veneto», што дазволіла яну застацца ў вышэйшым дывізіёне на наступны сэзон, нягледзячы на рэфармаваньне чэмпіянату, якое прывяло да скарачэньня колькасьці камандаў.

Сэзон 1922—1923 гадоў быў катастрафічным для клюбу, бо яны занялі ў сваёй групе апошняй месца й вылецелі ў другі дывізіён. Да таго ж каманда рызыкавала ў 1923 годзе быць ліквідаванай з-за запазычанасьці. 24 жніўня 1923 году клюб «Удынэзэ» быў вылучаны з «Удынэзэ Фрыўлі», і клюб быў вымушаны стварыць бюджэт. На шчасьце, уся пазыка была выплачаная прэзыдэнтам клюбу Алясандра Дэль Торса пасьля продажу ім некаторых сваіх карцінаў. Такім чынам клюб здолеў заявіцца ў другі дывізіён, у якім у выніку заняў чацьвёртае месца на наступны год.

СкладРэдагаваць

Актуальны на 7 верасьня 2021 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1   Бр Марка Сыльвэстры 1991
2   Аб Нэўэн Пэрэс (ар. Атлетыка) 2000
3   Аб Самір Сантус 1994
4   Аб Марвін Зээгеляар 1990
5   ПА Талгай Арслан 1990
6   ПА Жан-Віктор Макенго 1998
7   Нап Стэфана Акака 1989
8   ПА Мата Яяла 1988
9   Нап Бэту (ар. Партыманэнсі) 1998
10   Нап Жэрар Дэўляфэў 1994
11   ПА Ўолес 1995
13   Аб Дэстыні Удоджы (ар. Вэрона) 2002
14   Нап Айзэк Саксэс 1996
16   Аб Наўэль Маліна 1998
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
17   Аб Брам Нёйтынк (капітан) 1990
19   Аб Енс Лярсэн 1991
20   Бр Даніеле Падэльлі 1985
23   Нап Ігнасьё Пусэта (ар. Ўотфард) 1995
24   ПА Лазар Самарджыч 2002
30   Нап Ілія Нэстароўскі 1990
37   ПА Рабэрта Пэрэйра 1991
45   Нап Фэрнанда Фарэст’еры 1990
50   Аб Радрыгу Бэкан 1996
64   Аб Ян Кубала 2000
87   Аб Сэбаст’ен Дэ Маё 1987
91   Нап Лукаш Тэадорчык 1991
93   Аб Брандон Сапі 2002

КрыніцыРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць