Кастусь Жмінько

Касту́сь (Канстанці́н Хве́даравіч) Жмінько́ (17 лютага 1941, вёска Пугачова, цяпер у Берасьці — 13 красавіка 2015, Берасьце[1]) — беларускі паэт, мастак.

Кастусь Жмінько
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 17 лютага 1941
Сьцяг Беларускай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі Пугачова Берасьцейскага раёну Берасьцейскай вобласьці
Памёр 13 красавіка 2015
Сьцяг Беларусі Берасьце
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці паэт, мастак
Мова беларуская

ЖыцьцяпісРэдагаваць

Нарадзіўся 17 лютага 1941 году ў в. Пугачова Берасьцейскага раёну Берасьцейскай вобласьці (цяпер у межах Берасьця) у рабоча-сялянскай сям’і. Скончыў сярэднюю школу № 4 м Берасьця. Працаваў на будоўлях электрамантажнікам. Служыў электрыкам-падводнікам у ВМФ СССР. Пасьля службы працаваў мастаком кінатэатраў гораду, мытнікам.

Навучаўся на факультэце мовы і літаратуры Берасьцейскага пэдагагічнага інстытуту імя А. С. Пушкіна, які скончыў у 1967 годзе. Накіраваны на службу ў праваахоўныя органы. У лістападзе 1994 году выйшаў на пэнсію ў званьні палкоўніка з пасады начальніка аддзела абласное ўправы ўнутраных справаў.

Сябра Саюзу беларускіх пісьменьнікаў з 2008 году.

Памёр 13 красавіка 2015 году ў Берасьці[2].

ТворчасьцьРэдагаваць

Паасобныя творы друкаваліся ў пэрыёдыцы з 1970-х, а таксама ў калектыўных зборніках «Берасцейскія карані» (1993), «Дзядзінец» (1999, зборнік паэзіі Берасьцейшчыны), «Верш на Свабоду» (2002), «3 прыродаю зліўшыся душою» (2002), «Белавежская пушча ў духоўнай і культурнай спадчыне беларусаў» (2003). Аўтар кніг паэзіі «Між вамі…» (1999), «Кастусь казаў» (2008), «Наканаваны неспакой» (2008).

Маляваў таксама пэйзажы.

УзнагародыРэдагаваць

Узнагароджаны ганаровымі граматамі, шэрагам мэдалёў, імя занесена ў «Кнігу гонару» МУС БССР[2].

Ляўрэат літаратурнай Мядовай прэміі (2008) за зборнікі паэзіі «Кастусь казаў» і «Наканаваны неспакой».

КрыніцыРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць