Дрогішкі (лет. Dragiškis) — вёска ў Летуве, каля ракі Крэўны. Уваходзяць у склад Абельскага староства Ракішкаўскага раёну Панявескага павету.

Дрогішкі
лац. Drogiški
лет. Dragiškis
Краіна: Летува
Павет: Панявескі
Раён: Ракішкаўскі
Часавы пас: UTC+2
летні час: UTC+3
Геаграфічныя каардынаты: 55°56′6.000″ пн. ш. 25°53′34.800″ у. д. / 55.935° пн. ш. 25.893° у. д. / 55.935; 25.893Каардынаты: 55°56′6.000″ пн. ш. 25°53′34.800″ у. д. / 55.935° пн. ш. 25.893° у. д. / 55.935; 25.893
Дрогішкі на мапе Летувы
Дрогішкі
Дрогішкі
Дрогішкі
Асноўны артыкул: Дорг (імя)

Дрога або Драга (Drogo, Drago) — імя германскага паходжаньня[1].

Яшчэ этнограф і мовазнаўца Яўхім Карскі зьвяртаў увагу на тое, што ў латыскай Курляндыі, «большасьць беларускіх населеных месцаў заканчваюцца на -ішкі»[2], пазьней у рэчышчы палітыкі летувізацыі падобныя тапонімы на -ішкі азначылі як «гістарычна балтыйскія» і нават «тыпова летувіскія»[3]. Тым часам менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зазначае, што «ва ўсходнегерманскіх мовах быў пашыраны суфікс -isk-: такім парадкам, так менаваная „лінія Сафарэвіча“ (мяжа перавагі паселішчаў з назовамі на -ішкі ў Панямоньні) не абавязкова зьнітаваная з балтамі»[4].

Гісторыя

рэдагаваць

У XIX ст. Дрогішкі ўваходзілі ў склад Новааляксандраўскага павету Ковенскай губэрні[5].

Насельніцтва

рэдагаваць
  • 1902 год — 9 чалавек[6]
  1. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 419.
  2. ^ Карский Е. Ф. Белорусы. Т. 1. — Минск, 2006. С. 559.
  3. ^ Зайкоўскі Э. Балты цэнтральнай і ўсходняй Беларусі ў сярэднявеччы // Спадчына. № 1, 1999. С. 61—72.
  4. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 31.
  5. ^ Słownik geograficzny... T. XV, cz. 1. — Warszawa, 1900. S. 439.
  6. ^ Алфавитный список населенных мест Ковенской губернии. — Ковна, 1903. С. 204.