Аляксей Курэнны

Вікіпэдыя мае артыкулы пра іншых асобаў з прозьвішчам Курэнны.

Аляксей Ві́ктаравіч Курэнны (па-ўкраінску: Олексій Вікторович Курінний, 22 траўня 1986, Арцёмаўск (цяпер — Бахмут), Данецкай вобласьці, УССР, СССР — 6 верасьня 2017, Масевічы, Ракітнаўскага раёну Ровенская вобласьць, Украіна) — украінскі палітоляг, юрыст, экспэрт з разьвіцьця ўкраінскае мовы, грамадзкі дзяяч, паэт. Дзяяч у галіне адраджэньня ўкраінскае мовы ў якасьці дзяржаўнай ў 2000-ых гадох. Аўтар арыгінальных метадаў вызначэньня посткаланіяльнае дынамікі моўных зьмяненьняў ва Ўкраіне. Таксама дакладна дасьледаваў пытаньні Галадомору 1932—1933 гадоў на Паўночным Каўказе.

Аляксей Курэнны
Олексій Курінний
Kurinniy 2.jpg
Аляксей Курэнны
Дата нараджэньня 22 мая 1986
Месца нараджэньня Арцёмаўск (цяпер — Бахмут), Данецкай вобласьці, УССР, СССР
Дата сьмерці шостага верасьня 2017
Месца сьмерці Масевічы, Ракітнаўскага раёну Ровенская вобласьць, Украіна
Месца вучобы Нацыянальны ўніверсытэт «Кіева-Магілянская акадэмія»
Занятак палітоляг, юрыст
Навуковая сфэра Юрыст, Паліталяг
Месца працы Нацыянальны ўніверсытэт «Кіева-Магілянская акадэмія»
Вядомы як Дасьледаваньне Галадамору ва Ўкраіне, абарона украінскае мовы
Сайт okurinniy.in.ua

БіяграфіяРэдагаваць

Аляксей Курэнны нарадзіўся ў сям’і кіеўскіх інжынераў — бацяка Аляксея выпускнік КНУ ім. Т. Шаўчэнкі, мама — выпускніца НТУУ «Кіеўскага політэхнічнага інстытуту імя Ігара Сікорскага». Нарадзіўся ў Бахмуце, куды ягоная мама прыехала, спрабуючы уцякчы ад выбуху на Чарнобыльскай АЭС, праз месяц нарадзіўся Аляксей. Дзіцячыя гады пражыў часткова ў Данецкай ды Чаркаскай абласьцёх. Усё свае сьвядомае жыцьце правёў ў Кіеве

У 2003 годзе з адзнакаю (залаты медаль) скончыў гімназію «Кіева-Магілянскі Калегіюм», а ў 2009 годзе здабыў ступень магістра, настаўніка вышэйшай школы (поўная вышэйшая адукацыя, дыплём з адзнакаю), завяршыў навучаньне ў Нацыянальным ўніверсытэце "Кіева-Магілянская акадэмія.

З верасьня 2009 году працаваў старшым настаўнікам Катэдры міжнароднага права ды адмысловых праўнічых навук Факультэту праўнічых навук ў Нацыянальным ўніверсытэце "Кіева-Магілянская акадэмія.

Сябра УНП ды УА «Свабода» (2011—2014).

Прымаў ўдзел ў распрацозцы шэрагу законпраэктаў, ў прыватнасьці: «Аб дзяржаўнай службе» (ЗУ № 889-VIII ад 10.12.2015), «Аб адміністратыўным зборы», «Аб праваз карэнных народаў Ўкраіны», «Аб праванаступніцтвы Ўкраіны ад ўкраінскіх дзяржаўных ўтварэньняў», «Аб дзяржаўнай мове» (№ 5670 ад 19.01.2017), аўтар правак да законапраэкту «Аб ўнясеньні зьмяненьняў да некаторых законаў Украіны наконт абароны інфармацыйнай тэле-радыёпрасторы Ўкраіны» (ЗУ № 159-VIII ад 05.02.2015).

Трагічна загінуў 6 верасьня 2017 году ў аўтамабільным здарэньні на трасе Кіеў-Варшава разам з чатырма іншымі палітолягамі, журналістамі ды грамадскімі актывістамі, калі вяртаўся з канферэнцыі «Стратэгія спаўпрацы державаў Міжмор’я ва ўмовах гібрыднай вайны» каля вёскі Масевічы Ракітнаўскага раёну Ровенскай вобласьці.

Пахаваны на Паўднёвых моглілках каля Кіева

Падтрымка ўкраінскае мовыРэдагаваць

Вывучэньне моўнай сітуацыі ва Ўкраіне, а тасама уцьвярджэньне дзяржаўнага статусу украінскае мовы зьяўляліся галоўнымі ідэямі ў жыцьцьі науковцы. Аляксей Курэнны зьяўляўся намесьнікам старшыні Каардынацыйнай рады ў справе абароны украінскае мовы пры Кіеўскай мескай арганізацыі таварыства «Мемарыял» ім. В.Стуса, намесьнікам старшыні Кіеўскага мескага аб’яднаньня таварыства «Просвіта» ім. Тараса Шаўчэнкі (2013—2017 рр.)[1], сябрам Каардынацыйнай рады ў справе ўжываньня ўкраінскае мовы ва ўсіх сферах грамадзкага жыцьця Украіны пры Міністэрствы культуры Ўкраіны[2], Межведамчай працоўай групы па пытаньнях рэалізацыі Канцэпцыі развіцьця украінскай мовы, культуры ды выхаваньня гістарычнае пам’яці ў жыхароў Кіева[3] ды экспертам грамадзкай ініціятывы «Реанімацыйны Пакет Реформаў».

Тапанімічныя ініцыятывыРэдагаваць

Прымаў актыўны ў працэце пераменаваньня кіеўскай тапанімікі. Аўтар вялікай колькасьці публікацыяў ў падтрымку перайменаваньня шматлікікіх кіеўскіх вуліцаў ад камуністычных назоваў.[4].

Ушанаваньне памяціРэдагаваць

Ў ліпні 2018 году, выдавецтва «Прасьвета», была выдадзена кніга вершаў Аляксея Курэннага «Жыву для Украіны». Ў кнізе сабраны вершы Аляксея ад 1999 па 2017 год: паэзіі, паэтычныя пераклады ды здымкі з сямейнага архіву[5].

7 верасьня 2019 году на фасадзе Кіева-Магілянскаго калегіюму, была адчыненая мемарыяльная шыльда[6].

16 кастрычніка 2020 роду ў Музеі НаУКМА, адбылася прэзентацыя манаграфіі Аляксея «Імплементацыя права на палітычнае самавызначэньня да сучасное правовое сістэмы Ўкраіны (ХХ — пачатак ХХІ ст.)»[7].

Пам'яці Аляксея Курэннага прысьвчаны праэкт «Новая ўкраінская клясыка» віолончелісты Васіля Бабіча. Ўпершыню праект прагучаў ў мескай бібліятэцы горада Дняпро 10 чэрвеня 2018 году. Пазьней канцэрты адбыліся таксама і ў Кіеве: в Будынку ўчоных НАН Украіны 19 траўня 2019 году ды 10 ліпня 2021 году — ў музеі «Камяніца кіеўскага войта»[8][9].

ПублікацыіРэдагаваць

Зьяўляецца аўтарам ды сааўтарам звыш 50 ннавуковых ды аналітычных публікацыяў з права, гісторыі, сацыялінгвістыкі, этнаграфіі, ў прыватнасьці калектыўных манаграфіяў д дапаможнікаў (ў сааўтарстве), а таксама навуковых артыкулаў[10].

Манаграфія, выдадзная на аснове матар'ялаў дысертацыі А. Курэннага
Калектыўныя манагорафіі, дапаможнікі ды іншыя выданьні (ў сааўтарстве)
  • Громадський моніторинг якості адміністративних послуг, які надаються Міністерством юстиції України. Аналітичний звіт / Заг. ред. Тимощука В. П., Курінного О. В. — К.: Москаленко О., 2016. — 96 с.
  • Адміністративні послуги: стан і перспективи реформування. Збірник матеріалів / [Тимощук В. П., Добрянська Н. Л., Курінний О. В., Школьний Є. О. та ін.] / Заг. ред. Тимощука В. П., Курінного О. В. — Київ, ФОП Москаленко О. М., 2015. — 430 с.
  • Науково-практичний коментар до Закону України «Про адміністративні послуги» / За заг. ред. В. П. Тимощука. — К.: ФОП Москаленко О. М., 2013. — 392 с.
  • Курінний О. В. Українська спільнота Північного Кавказу як об'єкт Голодомору 1932—1933 років // Голодомор 1932—1933 років в Україні як злочин геноциду згідно з міжнародним правом: Монографія / За наук. ред. Володимира Василенка, Мирослави Антонович. — Видання 3-тє, допов. — К.: Видавничий дім «Києво-Могилянська академія», 2014. — 364 с. — С. 161—173 (три видання: видання перше — 2012. — 362 с., видання друге — 2013. — 360 с., видання третє — 2014. — 364 с.).
  • Курінний О. Асиміляція і деформація ідентичності русинів-українців Карпат як чинник нівелювання прав української національної меншини (корінного народу) // Українці-русини: етнолінгвістичні та етнокультурні процеси в історичному розвитку / [голов. ред. Г. Скрипник] ; НАН України, МАУ, ІМФЕ ім. М. Т. Рильського. — К., 2013. — 750+XXX с. Децентралізація публічної влади: досвід європейських країн та перспективи України / [Бориславська О. М., Заверуха І. Б., Школик А. М. та ін.]; Центр політико-правових реформ. — К.: Софія, 2012. — 128 с. (два видання: К.: Софія, 2012. — 128 с.; К.: Москаленко О. М., 2012. — 212 с.)
  • Нова влада: виклики модернізації / Ред. І розділу І. Коліушко. — К.: К. І. С., 2011. — 260 с. — С. 16-22 Розділ 2. Урядування та адміністративне право // Розвиток публічного права в Україні (доповідь за 2009—2010 роки) / За заг. ред. Н. В. Александрової, І. Б. Коліушка. — К.: Конус-Ю, 2011. — 726 с.
  • Центри надання адміністративних послуг: створення та організація діяльності: Практичний посібник, Видання 2-ге, доповнене і доопрацьоване / [Бригілевич І. І., Ванько С. І., Загайний В. А., Коліушко І. Б., Курінний О. В., Стоян В. О., Тимощук В. П., Шиманке Д.] / За заг. ред. Тимощука В. П. — К.: СПД Москаленко О. М., 2011. — 432 с. (два видання: 2010. — 440 с., 2011. — 432 с.).
  • Корупційні ризики надання адміністративних послуг та контрольно-наглядової діяльності в Україні / [Ігор Коліушко, Віктор Тимощук, Олександр Банчук, Олексій Курінний та ін.; Ірина Бекешкіна]; Центр політико-правових реформ, Фонд «Демократичні ініціативи». — К.: Москаленко О. М. ФОП, 2009. — 196 с. (два видання: україномовне та англомовне)
     
    Аляксей Курэнны на форуме «Нас яднае мова» (ліпень 2015 году)
  • Публічна адміністрація та адміністративне право // Розвиток публічного права в Україні (доповідь за 2007—2008 роки) / За заг. ред. Н. В. Александрової, І. Б. Коліушка. — К.: Конус-Ю, 2009. — 584 с.
Некаторыя навуковыя ды аналітычныя артыкулы
  • Курінний О. В. Українське самоврядування й правова система від кінця XVIII — до середини ХІХ ст.: тяглість та остаточна ліквідація // Наукові записки НаУКМА. Том 168, Юридичні науки / НаУКМА. — К.: Видавничий дім «КМ Академія», 2015. — 156 с. — С. 60-63.
  • Курінний О. В. Англосаксонська модель (традиція) реалізації права націй на самовизначення // Наукові записки НаУКМА. Том 144—145, Юридичні науки / Національний університет «Києво-Могилянська академія». — К.: Видавничий дім «КМ Академія», 2013. — 164 с. — С. 70-73.
  • Курінний О. В. Право на самовизначення (сецесію) в національних законодавствах Узбекистану й Молдови як пострадянських держав // Наукові записки НаУКМА. Том 129, Юридичні науки / НаУКМА. — К.: Видавничий дім «КМ Академія», 2012. — с. — С. 149—152.
  • Курінний О. В. Реалізація національними меншинами права на внутрішнє самовизначення у правовій системі України // Наукові записки НаУКМА. Том 116, Юридичні науки / Національний університет «Києво-Могилянська академія». — К.: КМ Академія, 2011. — 109 с. — С. 44—47.
  • Курінний О. В. Кримські татари та українці Польщі — корінні народи та суб'єкти самовизначення // Наукові записки НаУКМА. Том 103, Юридичні науки / Національний університет «Києво-Могилянська академія». — К.: Видавничий дім «КМ Академія», 2010. — 126 с. — С. 69—71.
  • Курінний О. Проблема доступу приватних осіб до інформації в органах публічної адміністрації в умовах недосконалості чинного законодавства // Вибори та демократія. — 2009. — № 3(21). — С.67-72.
  • Курінний О. Державна мова в системі освіти як засіб інтеграції мовних меншин до українського суспільства // Магістеріум. Вип. 37, Мовознавчі студії / Національний університет «Києво-Могилянська академія». — К.: Аграр Медіа Груп, 2009. — 104 с. — С. 54—64.
  • Тимощук В. П., Курінний О. В. Новий закон про державну службу: новели та проблеми // Юридичний вісник України. — 4–10.02.2012. — № 5 (866) — С. 4-5.

КрыніцыРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць