Франсэск Ашымэніс

Франсэск Ашымэніс (па-каталянску: Francesc Eiximenis; fɾənˈsɛsk əʃiˈmɛnis) — каталёнскі пісьменьнік, францішканін XIV стагодзьдзя. У свой час быў даволі знакамітым; ягоныя працы чыталі шляхетныя сучасьнікі, сярод якіх каралі Арагону Пётар IV, Ян I і Марцін I, каралева Марыя дэ Люна, авіньёнскі Папа Бэнэдыкт XIII.

Франсэск Ашымэніс
Francesc Eiximenis
Франсэск Ашымэніс
Франсэск Ашымэніс
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 1330(1330)
Жырона
Памёр 1409(1409)
Пэрпіньян
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці сьвятар, філёзаф і пісьменьнік
Мова каталянская мова[1] і лацінская мова

ЖыцьцяпісРэдагаваць

Франсэск Ашымэніс нарадзіўся прыкладна ў 1330 року, меркавана ў Жыроне. Стаў францішканцам у даволі маладым узросьце, вучыўся ў іхняй школе. Пазьней працягнуў навучаньне ў Оксфардзкім і Парыскім унівэрсытэтах. У 1374 атрымаў тытул магістра багаслоўя ва ўнівэрсытэце Тулюзы.

Вярнуўшыся ў Каталёнію, здабыў вядомасьць пры двары караля і барсэлёнскай ды валенсійскай шляхты сваёй адукаванасьцю. У 1382—1408 жыў у Валенсіі, дзе быў кансультантам мескіх уладаў. У 1391 арганізаваў «малітоўнае войска» ў кляштарах і манастырох Валенсіі. У 1397 і 1398 пераняў парадкаваньне двух крыжовых паходаў валенсійцаў і мальёрцаў супраць мусульманскіх піратаў у Паўночнай Афрыцы.

У 1408 Ашымэніс узяў удзел у Пэрпіньянскім сынодзе, дзе авіньёнскі папа Бэнэдыкт XIII прызначыў яго патрыярхам ерусалімскім, а пасьля й апостальскім адміністратарам Эльнскай дыяцэзіі (цяпер Пэрпіньянская).

Франсэск памёр у Пэрпіньяне прыкладна 23 красавіка 1409.

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць