Тэрэза Клярамун

Тэрэ́за Клярамун (нар. 4 чэрвеня 1862- пам. 11 красавіка 1932) — каталёнская анарха-сындыкалістка.

Тэрэза Клярамун
Claramunt.png
Дата нараджэньня 4 чэрвеня 1862(1862-06-04)[1][2]
Месца нараджэньня Сабадэль, Гішпанія[1]
Дата сьмерці 11 красавіка 1931(1931-04-11)[3][1][2][4] (68 гадоў)
Месца сьмерці Барсэлёна, Гішпанія[1]
Месца пахаваньня Манжуіцкія могілкі
Грамадзянства Гішпанія[1]
Занятак анарха-сындыкалістка, палітык і рэдактарка

ЖыцьцяпісРэдагаваць

Яна займалася тэкстылем і заснавала анархічную групу ў Сабадэле ўплывам Фэрнанда Тарыда дэ Мармола. Гэтая група ўдзельнічала ў страйку на працягу сямі тыдняў 1883 году, дзе яны патрабавалі працягласьць рабочага дня 10 гадзін. У 1892 годзе, з Ангелай Лопес дэ Аяла і Амаліяй Дамінга яны спрыялі першаму гішпанскаму фэміністычнаму таварыству «Жанчыны аўтаномнага Грамадзтва Барсэлёна» (Sociedad Autónoma de Mujeres de Barcelona)[5]

Яна была арыштаваная пасьля выбуху бомбы на Гран Тэатры дэль Лісеа ў Барсэлёне ў 1893 годзе і падчас рэпрэсій Манжуік (Procés de Montjuïc) (1896), падчас якіх яна была жорстка зьбітая. Гэтыя траўмы будуць аказваць дзеяньне на астатнюю частку яе жыцьця. Хоць яна не была асуджаныя за якое-небудзь злачынства, пасьля суда жыла ў Англіі да 1898 году. Яна заснавала часопіс El Productor (1901) і брала актыўны ўдзел у сацыяльных патрабаваньняў у пачатку ХХ стагодзьдзя. Яна дапамагала часопісам La Tramuntana і La Revista Blanca і газезе El Rebelde ў 1907—1908[6].

У 1902 годзе брала ўдзел у мітынгах у знак салідарнасьці з страйкоўцамі мэталюргічнага сэктару і ва ўсеагульнаму страйку лютага 1902 году. Яна была арыштаваная зноў пасьля падзей Трагічнага тыдня ў жніўні 1909 году і заключаная ў Сарагосе, дзе ў 1911 годзе яна дапамагла мясцовым саюзам павялічыць сяброўства ў УНТ і ўсеагульны страйк 1911 году, які прынёс ёй новую турму. Ужо вельмі хворай і прыкаванай паміж ложкам і крэслам, паліцыя правяла ператрус у яе кватэры пасьля нападу на кардынала Хуана Сальдэвілья ў Рамэра ў Сарагосе 4 чэрвеня 1923 г, шукаючы доказы таго, што яна была вінаватая ў гэтым. У 1924 годзе яна вярнулася ў Барсэлёну, але параліч паступова аддаліў яе ад грамадзкай дзейнасьці.[7]

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ а б в г д WeChangEd
  2. ^ а б Gran Enciclopèdia CatalanaGrup Enciclopèdia Catalana, 1968.
  3. ^ Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  4. ^ Diccionario biográfico españolReal Academia de la Historia, 2011.
  5. ^ Teresa Claramunt Nomenclator. Ajuntament de Sabadell. Праверана 16 March 2014 г.
  6. ^ Laura Vicente (2006): Teresa Claramunt: Pionera del feminismo obrerista anarquista. Madrid: Fundación Anselmo Lorenzo. Biografías y Memorias, 4
  7. ^ Les dones en el moviment obrer a Catalunya. Institut Català de les Dones. Праверана 16 March 2014 г.

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць