Спортынг Лісабон

партугальскі футбольны клюб

«Спортынг» (па-партугальску: Sporting) — партугальскі футбольны клюб з гораду Лісабону. 19-разовы чэмпіён Партугаліі, 16-разовы ўладальнік Кубка Партугаліі, 8-разовы ўладальнік Супэркубка Партугаліі. Уладальнік Кубка кубкаў (1964).

Спортынг
Sporting Clube de Portugal.png
Поўная назва Sporting Clube de Portugal
Заснаваны 1 ліпеня 1906
Горад Лісабон, Партугалія
Стадыён Эштадыю Жузэ Алваладэ
Умяшчальнасьць: 50 095
Прэзыдэнт Фрэдэрыку Варандаш
Галоўны трэнэр Рубэн Амарым
Чэмпіянат Прымэйра-Ліга
 · 2020—2021 1 месца
https://www.sporting.pt/

Клюб быў заснаваны ў Лісабоне 1 ліпеня 1906 году, ён зьяўляецца клюб «Вялікай тройкі» (парт. Tres Grandes) футбольных клюбаў Партугаліі разам з «Бэнфікай» і футбольным клюбам «Порту». У спартовым клюбе «Спортынг», куды ўваходзяць ня толькі футбольныя гульцы, але й спартоўцы іншых відаў спорту, налічваецца больш за 100 тысячаў зарэгістраваных чальцоў[1]. Спартоўцы й заўзятары часьцяком называюць сябе «ільвамі» (парт. Leões). На працягу першага стагодзьдзя існаваньня клюбу, каманда й спартоўцы заваявалі 3 спартовыя алімпійскія залатыя мэдалі, а таксама шмат срэбраных і бронзавых мэдалёў і тысячы нацыянальных і рэгіёнальных перамогаў[2]. У пэрыяд стварэньня клюбу Жазэ Алваладэ жадаў зрабіць яго ў самы вялікі клюб Эўропы. На сёньня колькасьць прыхільнікаў клюбу па ўсім сьвеце налічвае больш за тры мільёны[3].

«Спортынг» быў адным з чальцоў-заснавальнікаў Партугальскай лігі ў 1933 годзе, клюб ніколі не вылятаў з галоўнага дывізіёна партугальскага футбола, разам зь іншымі грандамі партугальскага футболу «Порту» і «Бэнфікай». «Спортынг» зьяўляецца трэцім самым пасьпяховым партугальскім футбольным клюбам, маючы на сваім рахунку 44 тытулы.

ГісторыяРэдагаваць

ЗаснаваньнеРэдагаваць

Клюб паўстаў у 1906 годзе ў выніку расколу спартова-грамадзкага таварыства, бо адны лічылі, што клюб павінен засяродзіць увагу на грамадзкіх мерапрыемствах, а іншыя адчувалі, што ўсе сілы павінны быць накіраваны на спартовыя аспэкты клюбу. Жуліё дэ Араўжа, які пасьля стаў прэзыдэнтам «Спортынга», адзначыў што рознагалосьсі адбываліся ня толькі ў дачыненьні да разьмяшчэньня клюбу, бо ў клюбу мелася некалькі штаб-кватэр, але таксама й у дачыненьні да мэтаў клюбу — перавага сацыяльных або спартовых аспэктаў клюбу.

Гэты пэрыяд нявызначанасьці ў канчатковым выніку прывёў да расколу паміж двума бакамі. Жазэ Гаваза быў адным зь першых, хто адмовіўся ад ад арыгінальнага клюбу й разам з двума дзясяткамі іншымі чальцоў, заснаваў яшчэ адзін клюб на грошы свайго дзеда. Віскондзі дэ Алваладэ пагадзіўся на стварэньне новага клюбу й даў яму значную суму грошай, а таксама пляцоўку там, дзе й па сёньня месьціцца клюб, а таксама стаў старшынём савета дырэктароў як «асацыяваны пратэктар» новага клюбу.

СкладРэдагаваць

Актуальны на 7 траўня 2020 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1   Бр Антоніё Адан 1987
2   Аб Матэўс Рэйс 1995
3   Аб Зугаір Фэдаль 1989
4   Аб Сэбастыян Каатэс (капітан) 1990
6   ПА Жуан Пальіньня 1995
7   Нап Бруну Табата 1997
8   ПА Матэўс Нунэс 1998
10   Нап Жуванэ Кабрал 1998
11   Нап Нуну Сантуш 1995
13   Аб Луіш Нэту 1988
15   ПА Мануэль Угартэ 2001
16   Аб Рубэн Вінагрэ (ар. Ўулвэргэмптан) 1999
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
17   Нап Паблё Сарабія (ар. ПСЖ) 1992
19   Нап Т’ягу Тамаш 2002
21   Нап Паўліньню 1992
22   Бр Андрэ Паўлу 1996
24   Аб Пэдра Пора (ар. Ман. Сіці) 1999
25   Аб Гансалу Інасью 2001
28   Нап Пэдру Гансалвіш 1998
31   Бр Жуан Віржынія (ар. Эвэртан) 1999
40   Бр Рэнан Рыбэйру 1990
47   Аб Рыкарду Эшгаю 1993
68   ПА Даніел Браганса 1999

КрыніцыРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць