Моймір I

Вялікамараўскі князь

Мо́ймір I (к. 795846) — гістарычна даставерны мараўскі князь (к. 830846), першы князь Вялікай Маравіі (833846). Запачаткаваў дынастыю Мойміравічаў. Зь ягоным імем зьвязаная значная частка гістарычных падзеяў на тэрыторыі Славаччыны ў IX стагодзьдзі.

Моймір I
Mojmír I
Mojmir I.jpg
Фрэска ў Зноемскай ратондзе
князь вялікамараўскі
833 — к. 846
Наступнік Расьціслаў
князь нітранскі
833 — к. 846
Папярэднік Прыбіна
Наступнік Расьціслаў
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся к. 795,
Памёр 846(0846)
Дынастыя Мойміравічы

ЖыцьцяпісРэдагаваць

Шлях да ўладыРэдагаваць

На пачатку IX стагодзьдзя аб’яднаў пад сваёй беспасярэдняй уладай славянскія плямёны на поўнач ад Дунаю, стаў валадаром Мараўскага княства — славянскае дзяржавы, разьмешчанае ў басэйне ракі Морава, левай прытоцы сярэдняга Дунаю.

Упершыню назва Маравія згадваецца ў заходніх крыніцах у 822 року, калі паслы мараванаў, сярод іншых паслоў славянаў, прыбылі да двара імпэратара Франскай дзяржавы Людовіка I Пабожнага[1], аднак ці быў ужо тады Моймір I князем, дакладна не вядома. Князем Моймір названы ў летапісах у 830 року.

Царкоўная палітыкаРэдагаваць

Дзеля пашырэньня хрысьціянства ў Маравіі кароль Усходне-франскага каралеўства Людовік II Нямецкі ў 829 року перадаў землі мараванаў пад юрысдыкцыю біскупства Пасаў. Князь Моймір падтрымліваў хрысьціянскіх місіянэраў, спрыяючы пашырэньню хрысьціянства. У 831 року біскуп Рэгінар Пасаўскі хрысьціў Мойміра I і ўсіх мараванаў[2].

КнязяваньнеРэдагаваць

Моймір вызнаў над собою сюзэрэнітэт (намінальнае вяршынства) франскіх імпэратараў, але захаваўшы поўную палітычную аўтаномію.

У 833 року зарганізаваў выправу на Нітранскае княства на тэрыторыі сучаснай заходняй часткі Славаччыны. Выгнаўшы тамтэйшага князя Прыбіну, Моймір злучыў мараўскія і нітранскія землі ў адзіную дзяржаву, якая пазьней ператварылася на каралеўства Вялікамаравія. Прыбіна, схаваўшыся ў франкаў, атрымаў у валоданьне Блатэнскае княства.

Скарыстаўшыся раздраем у Каралінскай імпэрыі, Моймір I на пачатку 840-х рокаў паспрабаваў скінуць франскае ярмо. У адказ кароль Усходне-франскага каралеўства Людовік II уварваўся ў Маравію ў жніўні 846 року, скінуў Мойміра і паставіў новым князем ягонага пляменьніка Расьціслава[3]. Зьвесткі пра далейшы лёс Мойміра I адсутнічаюць: магчыма, ён загінуў або ўцёк падчас уварваньня.

У гэтым жа року Вялікамаравія таксама была ўспадкаваная ягоным пляменьнікам.

Глядзіце таксамаРэдагаваць

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Аналы каралеўства франкаў (822).
  2. ^ Sommer, Petr, «Bohemia and Moravia», in Berend, Nora, Christianization and the rise of Christian monarchy : Scandinavia, Central Europe and Rus' c. 900—1200, Cambridge, UK; New York: Cambridge University Press, pp. 214—262
  3. ^ Фульдзкія аналы (846).

ЛітаратураРэдагаваць

  •  Róna-Tas, András Hungarians & Europe in the Early Middle Ages: An Introduction to Early Hungarian History / translated by Nicholas Bodoczky. — Budapest: Central European University Press, 1999. — ISBN 963-9116-48-3
  •  Kirschbaum, Stanislav J. A History of Slovakia: The Struggle for Survival. — New York: St. Martin’s Press, 1996. — С. 25—28. — ISBN 0-312-16125-5

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Моймір Iсховішча мультымэдыйных матэрыялаў

Папярэднік
?
князь Вялікай Маравіі
833846
Наступнік
Расьціслаў