Жаночая ніжняя бялізна

Жаночая ніжняя бялізна — інтымная жаночая вопратка, апранаецца на голае цела.

Розныя віды жаночай ніжняй бялізны

ПаходжаньнеРэдагаваць

Першыя спробы стварыць ніжнюю бялізну былі ў Старажытным Эгіпту і Грэцыі. Насьцёгнавую павязку насілі мужчыны, жанчынам даводзілася прапускаць паміж ног тканіну і мацаваць яе да поясу, што хавала сьцёгны. У Старажытным Рыме насілі тунікі, на якую апраналі плашч або тогу. Для складнасьці грудзей і сьцёгны абмотвалі бінтамі. Жанчыны выкарыстоўвалі скураныя нагрудныя павязкі, якія чымсьці нагадвалі сучасны бюстгальтар. У сярэднія стагодзьдзі жанчыны насілі ніжнюю кашулю зь лёну, бавоўны або поўсьці з доўгімі рукавамі — камізу. У эпоху Адраджэньня просты крой замяняецца ўскладненым, дадаецца шнуроўка і павялічваецца ступень аздабленьня.

З другой паловы XX стагодзьдзя дэманстрацыя ніжняй бялізны на публіцы становіцца нормай. Ніжняя бялізна носіць эстэтычны характар, пераходзячы ў твор мастацтва. Францускі мадэльер Шанталь Тамас прапанавала канцэпцыю «верхняй ніжняй бялізны» — ніжняя бялізна, як і іншыя віды адзення, стала сродкам самавыяўленьня.

ВідыРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Жаночая ніжняя бялізнасховішча мультымэдыйных матэрыялаў