Алі ібн Абі Таліб (па-арабску: علي بن أﺑﻲ طالب‎; нарадзіўся каля 600 году ў Мэцы, памёр ад ранаў, атрыманых у выніку замаху, арганізаванага харыджытамі, 28 лютага 661 году ў Куфе) — найбліжэйшы сябра і адначасова стрыечны брат прарока Мухамада, муж яго дачкі Фатымы. Паводле суніцкае трактоўкі належыць да чатырох так званых «справядлівых халіфаў» (рашыдун). Яго асоба і дзеньні ёсьць цэнтральным аспэктам шыіцкае плыні ў ісламе.

Алі
амір аль-Мумінін і Абу Тураб
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 15 верасьня 601, Мэка, Гіджаз
Памёр 29 студзеня 661 (59 гадоў) або 28 студзеня 661(0661-01-28)[1] (59 гадоў), Куфа, Праведны халіфат
Пахаваны мячэт імама Алі
Нашчадкі Мугсін ібн Алі, Гасан ібн Алі, Гусэйн ібн Алі, Абас ібн Алі, Абдула ібн Алі, Джафар ібн Алі, Мугамад ібн эль-Ганафія, Зайнаб бінт Алі, Ум Культум бінт Алі, Гілал ібн Алі, Рукая бінт Алі, Усман ібн Алі і Хадыджа бінт Алі
Сужэнец Фатыма[d], Хаўла бінт Джафар, Ум аль-Банін, Умама бінт Зайнаб і Асма бінт Умайс
Бацька Абу Таліб ібн Абд аль-Муталіб
Маці Фатыма бінт Асад
Подпіс Transcription of a Signature Believed To Be Of Ali ibn abi Talib.png

У 656 годзе стаў халіфам. Але супраць яго выступіла жонка Мухамада Айша, з ваяром Амэядаў Муавія. Алі быў забіты ў выніку замаху харыджытаў, якія асуджалі яго за празьмерную, на іх думку, гатовасьць да кампрамісу. Магіла зь целам Алі ў ірацкім месьце Куфа зьяўляецца месцам рэлігійных паломніцтваў, перадусім шыітаў.

КрыніцыРэдагаваць