Аляксей Трубяцкой

Аляксей Мікітавіч Трубяцкі (па-расейску: Алексей Никитич Трубецкой) гербу Пагоня Літоўская (17 сакавіка 1600? — 1680) — апошні князь Трубяцкога княства ў межах Рэчы Паспалітай (1634—1645) і пасьля ў граніцах Расеі (1660—1672). Хросны бацька цара Пятра Першага. Брат Вігунда Гераніма Трубяцкога.

Аляксей Трубяцкой
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 17 сакавіка 1600
Памёр 1680
Чолнскі Спаскі манастыр, Трубчэўскі раён, Расея
Пахаваны Чолнскі Спаскі манастыр
Род Трубяцкія
Бацькі Мікіта Трубяцкой
Дзейнасьць дыплямат і вайсковец
Разьня Трубяцкога

У 1646—1662 ачольваў прыказы — Сыбірскі, Казанскага палацу ды Палкавых справаў. У сакавіку 1654 браў удзел у перамовах з гетманскім урадам пра ўмовы заключэньня ўкраінська-маскоўскага вайськова-палітычнага хаўрусу.

У 1654 годзе пад час вайны Расеі з РП камандаваў паўднёвай часткай царскага войска. Хутка захапіў землі між Дняпром і Бярэзіною. Войска Трубяцкога жорстка паводзіла сябе на акупаных землях. Выпальваліся вёскі, выводзіліся ў Расею сяляне. 22 ліпеня 1654 у Амсьціславе адбылася празваная пасьля разьня Трубяцкога. 24 жніўня 1654 перамог у бітве пад Шапялевічамі значна меншае літоўскае войска начале зь Янушам Радзівілам. Пасьля ваяваў пад Луцкам. У 1656 браў удзел здабыцьці Дорпту (Тарту, Эстонія) падчас маскоўска-швэдзкае вайны.

У 1659 начале 150 000 войска Трубяцкой уварваўся ва Ўкраіну. У бітве пад Канатопам страціў каля 20 000 чалавек. У тым самым годзе разам з палкоўнікам казакаў Іванам Сіркай браў удзел у вайсковых дзеях супраць Крымскага Хансктва. У жніўні 1659 атачыў сваімі аддзеламі казацкую раду ў Пераяславе й прымусіў новаабранага гетмана Юр’я Хмяльніцкага падпісаць Пераяслаўскія артыкулы 1659 году.

У 1672 хрысьціў будучага цара Пятра Першага, якому падарваў Трубчэўск.

Памёр бязьдзетным у 1680 годзе, прыняўшы манаства пад імем Афанасі.

КрыніцыРэдагаваць