Эйдрыг
Эйдрыг, Эйдрык — мужчынскае імя.
Эйдрыг лац. Ejdryg / Ejdryh | |
Heideric | |
Паходжаньне | |
---|---|
Мова(-ы) | германскія |
Утворанае ад | Heido + Rick |
Іншыя формы | |
Варыянт(ы) | Эйдрык |
Зьвязаныя імёны | Rihheid |
Зьвязаныя артыкулы | |
якія пачынаюцца з «Эйдрыг» |
Паходжаньне
рэдагавацьГайдрых або Гейдэрык, пазьней Гайтрыг або Айдрых (Haidrich, Heidericus, Heitrig[1], Eidrich[2]) і Рыхгейд (Rihheid[3]) — імёны германскага паходжаньня[4]. Іменная аснова -гейд- (-гайд-, -гейт-) (імёны ліцьвінаў Гайдэла, Гейдмант, Вільгейда; германскія імёны Heidilo, Heidmund, Williheid) паходзіць ад гоцкага haidus 'від, вобраз'[5] або haithi 'поле'[6], а аснова -рых- (-рык-) (імёны ліцьвінаў Дзітрык, Індрых, Эрык; германскія імёны Hindrich, Ditricus, Erik) — ад гоцкага reiks 'магутны'[7], германскага rikja 'магутны, каралеўскі'[8].
Ад нямецкага імя Eidrich паходзіць літоўскае шляхецкае прозьвішча Эйдрыгевіч[2].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Mikołaj Adamowicz Eydrygiewicz (1667 год)[2]; Mikołaj Eydrzykiewicz [Eydrykiewicz] (1690 год)[9].
Носьбіты
рэдагавацьЭйдрыгевічы (Эйдрыкевічы) — літоўскі шляхецкі род, які меў уладаньні на Жамойці.
Глядзіце таксама
рэдагавацьКрыніцы
рэдагаваць- ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 726.
- ^ а б в Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 1. — Warszawa, 2015. S. 629.
- ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1263.
- ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l'ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 121.
- ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 20.
- ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 121.
- ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 188.
- ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 206.
- ^ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 47.