Фэлікс Фёдаравіч Гу́мен (н. 28 сакавіка 1941, в. Кальцова Амурскай вобласьці, Расея) — беларускі мастак, адзін з пачынальнікаў Віцебскай школы акварэлі.

Фэлікс Гумен
Дата нараджэньня 28 сакавіка 1941
Месца нараджэньня в. Кальцова Амурскай вобласьці, Расея
Адукацыя Віцебскі пэдагагічны інстытут (цяпер Віцебскі дзяржаўны ўнівэрсытэт)
Альма-матэр Віцебскі дзяржаўны ўнівэрсытэт
Занятак акварэль
Плынь Віцебская школа акварэлі[d]
Працы «Сафійскі сабор у Полацку» (1967)
Пад уплывам Іван Сталяроў

Нарадзіўся 28 сакавіка 1941 году ў в. Кальцова (Амурская вобласьць, Расея) ў сям’і вайскоўца-памежніка. У 1962 годзе скончыў Віцебскі пэдагагічны інстытут (цяпер Віцебскі дзяржаўны ўнівэрсытэт), ад 1965 да 1974 году выкладаў у ім. У 1965 годзе ўступіў у Саюз мастакоў СССР, зь якога выйшаў у 2006 г. Аўтар эмацыйна выразных, пераважна пленэрных пэйзажаў: «Сафійскі сабор у Полацку» (1967), «Наваполацак. Сонца над горадам» (1968), «Віцебскі дворык» (1975), «Ушацкія азёры» (1994), «Лагойшчына» (1995) і інш. Нацюрморты Гумена вылучаюцца дакладнай перадачай формы і фактуры рэчаў: «Кветкі шыпшыны» (1967), «Камбала» (1970), «Клопаты гаспадыні» (1972), «Атрыбуты мастацтва» (1974), «Дзьмухаўцы» (1982), «Нацюрморт» (1990), «Званочкі зь яру» (1995) і інш. Для творчасьці характэрны шырокая манера пісьма, сакавіты колер, кантрасты сьвятла і ценю.

ЛітаратураРэдагаваць

  • Цыбульскі М. Л. Гумен Фелікс Фёдаравіч // БЭ. Т. 5. — Менск, 1997. С. 532.

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць