Уладзімер Лемяшонак

Уладзімер Ёсіфавіч Лемяшонак (14 кастрычніка 1929, в. Віктараўка, Бабруйскі раён — 2006) — беларускі гісторык, доктар гістарычных навук (1990).

Уладзімер Лемяшонак
Род дзейнасьці беларускі гісторык, доктар гістарычных навук
Дата нараджэньня 14 кастрычніка 1929
Месца нараджэньня в. Віктараўка, Бабруйскі раён
Дата сьмерці 2006
Альма-матэр Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт
Занятак навуковец

БіяграфіяРэдагаваць

З 1940 жыў і вучыўся ў Бабруйску. Скончыў БДУ ў 1956. Настаўнічаў у Койданаўскім раёне, працаваў навуковым супрацоўнікам Інстытуту гісторыі Акадэміі навук Беларусі.

У 1964—1971 старшы навуковы супрацоўнік Інстытуту гісторыі партыі пры ЦК КПБ, у 1971—1981 дацэнт, намесьнік загадчыка катэдры гісторыі КПСС Менскай ВПШ, у 1981—1991 старшы, вядучы навуковы супрацоўнік Інстытуту гісторыка-палітычных дасьледваньняў.

З 1992 галоўны рэдактар арганізацыйна-мэтадычнага цэнтру па выданьні гісторыка-дакумэнтальных хронік Памяці Дзяржаўнага Камітэту Рэспублікі Беларусь па друку. Прафэсар катэдры гуманітарных дысцыплінаў Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту інфарматыкі й радыёэлектронікі.

Дасьледаваў гісторыю барацьбы беларускага народу супраць нямецка-фашыскіх захопнікаў у Вялікую Айчынную вайну.

БібліяграфіяРэдагаваць

Аўтар больш чым 160 навуковых прац, у тым ліку трох манаграфіяў:

  • «Гераічныя старонкі вызваленьня Беларусі» (1984),
  • «Вызваленне — без грыфа „Сакрэтна“» (1996),
  • «Ідэйна-палітычная работа Кампартыі Беларусі ў гады Вялікай Айчыннай вайны» (1988).

Адзін з аўтараў выданьняў «Гісторыя Беларускай ССР», «Усенародная барацьба на Беларусі супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў у гады Вялікай Айчыннай вайны» (т. 1—3, 1983—1985).

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць