Мікалай Някрасаў

Мікалай Аляксеевіч Някрасаў (28 лістапада (10 сьнежня) 1821, Няміраў — 27 сьнежня 1877 (8 студзеня 1878)), Санкт-Пецярбург) — расейскі паэт, пісьменьнік і публіцыст.

Мікалай Някрасаў
Николай Алексеевич Некрасов
Николай Некрасов.jpg
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 28 лістапада (10 сьнежня) 1821[1][2]
Памёр 27 сьнежня 1877 (8 студзеня 1878)[1][2] (56 гадоў)
Пахаваны
  • Новадзявочыя могілкі[d]
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці паэт, публіцыст
Жанр паэзія
Мова расейская мова[5]
Подпіс Выява аўтографу
Wikisource-logo.svg [[::ru:s:Николай Алексеевич Некрасов|Творы]] ў Вікікрыніцах

Ода Мураўёву-вешальнікуРэдагаваць

16 красавіка 1866 году на абедзе ў Ангельскім клюбе Мікалай Някрасаў зачытаў оду, прысьвечаную Мураўёву-вешальніку. У далейшым за гэта паэта моцна раскрытыкавалі калегі. Сытуацыю, якая склалася вакол Някрасава па прачытаньні оды, апісаў Карней Чукоўскі ў творы «Паэт і кат»[6]:

  Цьвердзяць, што двудушнасьць Някрасава ні ў чым ня выявілася з такой відавочнасьцю, як менавіта ў гэтай жахлівай одзе. Насамрэч, як мог рэвалюцыйны паэт славіць крывавага душыцеля Польшчы і заахвочваць яго да новых зладзействаў? Чаму чалавек, адно імя якога натхняла змагароў за свабоду, які, здаецца, толькі і рабіў, што паўтараў моладзі: «ідзі ў агонь…», «ідзі і гінь…», «памрэш не дарма: справа трывае, калі пад ёй струменіцца кроў», «кідайся проста ў полымя і гінь», — чаму пасьля таго, як моладзь сапраўды кінулася ў полымя, ён аддаў яе Мураўёву? А ён менавіта здрадзіў ёй, бо (як у той час паведамлялі газэты) ён сам пры народзе прасіў Мураўёва ўзмацніць тэрор, заклікаў яго да новых пакараньняў сьмерцю. Моладзі казаў «ідзі і гінь», а Мураўёву «ідзі і губі».  

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Мікалай Някрасаўсховішча мультымэдыйных матэрыялаў

  1. ^ а б Bell A. Encyclopædia Britannica (брыт. анг.)Encyclopædia Britannica, Inc., 1768.
  2. ^ а б інтэрнэт-энцыкляпэдыя
  3. ^ http://allart.biz/photos/image/ivan_kramskoi_23_Nekrasov_during_the_period_of_Last_songs_1877_78.html
  4. ^ Некрасов Николай Алексеевич // Большая советская энциклопедия (рас.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969.
  5. ^ Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (фр.): плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  6. ^ Чуковский К. Поэт и палач (Некрасов и Муравьев). — Петербург, 1922.