Латга́лы (па-латыску: latgaļi, letgaļi, leti; у рускіх крыніцах XI стагодзьдзя лецьгола і латыгола) — балцкая народнасьць.

Гісторыя Латвіі
Coat of arms of Latvia.svg

Лічыцца, што яе назва дало назву ўсяму латыскаму народу (latvieši, латышы). Латгалы засялялі ўсходнюю частку сучаснай Латвіі па правым беразе Заходняй Дзьвіны. На захадзе межавалі з лівамі, на поўдні — зь селамі (селонамі) і земгаламі, на ўсходзе — з крывічамі, на поўначы — з эстонцамі. У X—XII стагодзьдзях у латгалаў вылучылася раньнефэадальная шляхта. З раньнефэадальнага пэрыяду латгалы распаўсюдзіліся на тэрыторыі ліваў.

ЛітаратураРэдагаваць

  • Гісторыя Латвійскай ССР, 2 выд., Рыга, 1971.
  • Мугурэвіч Э. С., Усходняя Латвія і суседнія землі ў Х—XIII стст., пер. з латыскай, Рыга, 1965.

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць