Колё-Колё Сант’яга-дэ-Чылі

«Колё-Колё» (па-гішпанску: Colo-Colo) — чылійскі футбольны клюб з Сант’яга-дэ-Чылі. Быў заснаваны ў 1925 годзе, з моманту стварэньня Прэм’ер Дывізіёну ў 1933 годзе клюб ніколі не вылятаў з гэтага турніру[1]. Свае хатнія матчы праводзіць на стадыёне «Манумэнталь Давід Арэльяна» з 1989 году[2]. «Колё-Колё» зьяўляецца самым пасьпяховым чылійскім клюбам, адзіным клюбам з гэтай краіны які стаў пераможцам Кубку Лібэртадорэс.

Колё-Колё
Colo-Colo.svg
Поўная назва Club Social y Deportivo Colo-Colo
Заснаваны 19 красавіка 1925
Горад Сант’яга-дэ-Чылі, Чылі
Стадыён Манумэнталь Давід Арэльяна
Умяшчальнасьць: 47 347
Чэмпіянат Прэм’ер Дывізіён
 · 2020 16 месца
colocolo.cl(гішп.)

Сваю назву клюб атрымаў у гонар індзейскага правадыру Колёколё, які ўзьняў паўстаньне супраць гішпанскіх заваёўнікаў у XVI стагодзьдзі. «Колё-Колё» зьяўляецца самым папулярным чылійскім клюбам. Супрацьстаяньне з другой паводле папулярнасьці камандай краіны, «Унівэрсыдад Дэ Чылі», зьяўляецца «супэрклясыкам» чылійскага футболу.

ГісторыяРэдагаваць

 
Давід Арэльяна. Адзін з заснавальнікаў клюбу.

Клюб быў створаны групай футалістаў, які ў 1925 годзе вырашылі пакінуць клюб «Магальянэс», з-за канфлікту з кіраўніцтвам і вэтэранамі клюбу. Узначальваў гэтую групу Давід Арэльяна.

Пасьля заснаваньня «Колё-Колё» стала ўдзельнікам першага дывізіёну мясцовай футбольнай лігі. Першы матч у сваёй гісторыі клюб правёў 31 траўня 1925 году, які скончыўся перамогай зь лікам 6:0. У тым жа сэзоне яны перамаглі свой першы «клясыка» супраць «Магальянэсу» (2:0), і ў канцы чэмпіянату «Колё-Колё» стаў непераможаным чэмпіёнам і атрымаў ганаровую мянушку — «непераможны». У канцы году каманда нават зьдзейсьніла невялікі тур па поўдні краіны, дзе згуляла некалькі матчаў зь мясцовымі камандамі.

28 сакавіка 1927 году «Колё-Колё» стаў першым чылійскім клюбам, які наведаў Эўропу, а менавіта Партугалію і Гішпанію. «Непераможныя» згулялі свой першы матч у Ля-Каруньні 3 красавіка супраць «Эйрыньні». 2 траўня 1927 году адбылася падзея, якая паўплывала на далейшае разьвіцьцё клюбу. На 35-й хвіліне таварыскага матчу супраць «Рэал Уніян» з Вальядаліду, капітан і заснавальнік клюбу Давід Арэльяна атрымаў ад праціўніка вельмі моцны ўдар нагой у жывот. Арэльяна адвезьлі ў шпіталь, але на наступны дзень ён памёр. Яму было ўсяго 24 гады. Пасьля гібелі футбаліста гульцамі было прынята рашэньне зьмясьціць чорную паласу на клюбную эмблему.

ДасягненьніРэдагаваць

1937, 1939, 1941, 1944, 1947, 1953, 1956, 1960, 1963, 1970,
1970, 1979, 1981, 1983, 1986, 1989, 1990, 1991, 1993, 1996,
1997(К), 1998, 2002(К), 2006(А), 2006(К), 2007(А), 2007(К), 2008(К), 2009(К), 2014(К),
2015(А), 2017
1958, 1974, 1981, 1982, 1985, 1988, 1989, 1990, 1994, 1996,
2016, 2019
2017, 2018
1991
1991
1992

СкладРэдагаваць

Актуальны на 9 жніўня 2021 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1   Бр Браян Картэс 1995
2   Аб Джэйсан Рохас 2002
3   Аб Мійка Альборнас 1990
4   Аб Матыяс Сальдывія 1991
5   ПА Леанарда Хіль (ар. Аль-Ітыгад) 1991
6   ПА Сэсар Фуэнтэс 1993
8   Нап Габрыель Коста 1990
9   Нап Хавіер Парагес 1989
10   ПА Леанарда Валенсія 1991
11   Нап Маркас Балядас 1996
12   Бр Амар Карабалі 1997
13   Аб Бруна Гут’ерас 2002
15   Аб Эміліяна Амор 1995
16   Аб Оскар Апаса 1990
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
17   Аб Габрыель Суаса (капітан) 1997
18   Нап Іван Маралес 1999
20   ПА Вільямс Аляркон 2000
22   ПА Браян Сота 2001
25   Бр Хуліё Ф’ера 2002
26   ПА Карлё Вільянуэва 1999
27   Аб Даніель Гут’ерэс 2003
30   ПА Ігнасьё Хара 1997
32   Нап Люсыяна Арыягада 2002
34   ПА Вісэнтэ Пісара 2002
35   ПА Хаан Крус 2003
36   Нап Паблё Саляры (ар. Тальерэс) 2001
37   Аб Максіміляна Фалькон 1997
38   ПА Хорхэ Арая 1996

КрыніцыРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць