Адкрыць галоўнае мэню

Віталь Уладзімеравіч Скалабан (5 жніўня 1947, вёска Шылавічы Слонімскага раёну — 20 жніўня 2011[1][2], Менск) — беларускі гісторык. Кандыдат гістарычных навук.

Віталь Скалабан
Віталь Уладзімеравіч Скалабан
Нарадзіўся 5 жніўня 1947(1947-08-05)
вёска Шылавічы, Слонімскі раён, Гарадзенская вобласьць
Памёр 20 жніўня 2011(2011-08-20) (64 гады)
Менск, Беларусь
Навуковая сфэра Гісторыя
Месца працы Нацыянальны архіў Рэспублікі Беларусь
Альма-матэр Ленінградзкі ўнівэрсытэт (1970)
Навуковая ступень кандыдат гістарычных навук[d]

У 1970 скончыў Ленінградзкі ўнівэрсытэт. 3 1972 працаваў у выдавецтве «Беларуская Энцыклапедыя» рэдактарам, загадчыкам рэдакцыі. У 1995—2000 намесьнік дырэктара, дарадца Беларускага навукова-дасьледчага інстытуту дакумэнтазнаўства і архіўнай справы. З 2000 намесьнік дырэктара Нацыянальнага навукова-асьветнага цэнтру імя Ф. Скарыны, з 2002 навуковы супрацоўнік Нацыянальнага архіву Рэспублікі Беларусь.

Дасьледаваў гісторыю беларускага нацыянальнага руху, культуры XIX — пачатку XX стст., пытаньні архівазнаўства, краязнаўства і бібліяграфіі. Рэдактар-складальнік гістарычна-дакумэнтальнай хронікі «Памяць. Ляхавіцкі раён», выдадзенай у 1989. Адзін са складальнікаў бібліяграфічных дапаможнікаў. Аўтар шматлікіх артыкулаў. Сааўтар сцэнарыяў дакумэнтальна-мастацкіх тэлефільмаў.[3]

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Памёр Віталь Скалабан. Наша Ніва (21 жніўня 2011). Праверана 30 жніўня 2011 г.
  2. ^ Разьвітаньне зь Віталём Скалабанам — у аўторак, у 9-й бальніцы. Наша Ніва (22 жніўня 2011). Праверана 30 жніўня 2011 г.
  3. ^ Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. У 4 кн. Кн. 2-я. — Мн.: БЕЛТА, 2002. С. 558

ЛітаратураРэдагаваць

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. У 4 кн. Кн. 2-я. — Мн.: БЕЛТА, 2002. — 704 с.: іл. ISBN 985-6302-46-3.