Валянсьен (футбольны клюб)

францускі футбольны клюб

«Валянсьен» (па-француску: Valenciennes FC) — францускі футбольны клюб, які месьціцца ў горадзе Валянсьен, на поўначы краіны. Клюб быў заснаваны ў 1913 годзе й у цяперашні час выступае ў Лізе 2, другім дывізіёне францускага футболу. Свае хатнія матчы «Валянсьен» праводзіць на стадыёне «Стад дзю Эно», які разьмешчаны ў межах гораду[1].

Валянсьен
Valenciennes FC.png
Поўная назва Valenciennes Football Club
Заснаваны 1913
Горад Валянсьен, Францыя
Стадыён Стад дзю Эно
Умяшчальнасьць: 25 172
Прэзыдэнт Эдзі Зьдзех
Галоўны трэнэр Аліўе Гуэган
Чэмпіянат Ліга 2
 · 2017—2018 13 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Афіцыйны сайт

«Валянсьен» першапачаткова меў назоў Union Sportive de Valenciennes Anzin (USVA), які праіснаваў 80 гадоў, пасьля чаго клюб атрымаў сваю цяперашнюю назву. «Валянсьен» рэгулярна выступае то ў Лізе 1, то ў Лізе 2, аднак чэмпіянат Францыі гэтак ніколі не скарыўся клюбу. Акрамя таго «Валянсьен» выступаў у Нацыянальным чэмпіянаце й, нават, у аматарскім чэмпіянаце Францыі, які апошнім разам быў выйграны клюбам у 1998 годзе. У 1951 годзе клюб першы й апошні раз даўшоў да фіналу Кубка Францыі.

З 2004 па 2011 гады «Валянсьен» знаходзіўся пад старшынствам Фрэнсіса Дэкур’е, былым палітыкам, які служыў у якасьці чальца Эўрапейскага парлямэнту ў рамках сацыял-дэмакратычнай партыі ў 1994—1999 гадох, а потым ад Зьвяза францускай дэмакратыі ў 1999—2004 гадох[2]. У 2011 годзе Дэкур’е пакінуў пасаду, якую заняў Жан-Раймон Легран.

ГісторыяРэдагаваць

«Валянсьен» быў заснаваны ў 1913 годзе групай маладых людзей. У сувязі з абмежаванымі фінансавымі рэсурсамі клюбу й ягоным фармаваньнем напачатку Першай сусьветнай вайны, «Валянсьен» шукаў кансалідацыю паміж мясцовымі клюбамі гораду. Зьліцьцё было завершана ў 1916 годзе, а клюб атрымаў назву Union Sportive de Valenciennes Anzin (USVA). Пасьля зьліцьця новы клюб правёў наступныя пятнаццаць гадоў гуляўчы ў мясцовым чэмпіянаце. У ліпені 1930 году Нацыянальны савет Фэдэрацыі футбола Францыі прагаласаваў у падтрымку прафэсіяналізму ў францускім футболе. «Валянсьен», пад кіраўніцтвам прэзыдэнта Ле Мітуа, дасягнуў прафэсіянальнага статусу ў 1933 годзе, пасьл ячаго атрымаў права выступу ў другім дывізіёне.

Першы сэзон другога дывізіёну «Валянсьен» скончыў на сёмым месцы ў сваёй групе. На наступны сэзон, калі дзьве групы лігі былі аб’аднаныя ў адну, клюб заняў другое месца й прасунуўся ў выніку ў першы дывізіён. На працягу гэтага пэрыяду, клюб асабліва абапіраўся на замежным гульцоў, як то ангельцаў Пітэра Гібсана й Джорджа О’Даўда й гульцоў нямецкага паходжаньня Эдуара Вагі й Ігнацы Кавальчыка. У першы сэзон выступа ў вышэйшай лізе «Валянсьен» заняў 15 месца й зноўку патрапіў у другі дывізіён. Клюб скончыў чэмпіянат з роўный колькасьцю пунктаў з клюбам «Рэд Стар Парыж», аднак з-за меншай колькасьці перамогаў і розьніцы мячоў «Валянсьен» вылецеў у ніжэйшую лігу. Пасьля вылету клюб зьмяніў прэзыдэнта, новую пасаду заняў Цюрбо. У клюб быў закліканы гулец нацыянальнай зборнай Францыі Эрнэст Лібэраці, што й прынесла посьпех клюбу, то бок «Валянсьен» зноўку прасунуўся ў вышэйшую лігу ў 1937 годзе. Тым ня менш, на наступны сэзон клюб зноўку вылецеў зь лігі, заняўшы ў сэзоне 1937—1938 гадоў апошні радок турнірнай табліцы. З-за пачатку Другой сусьветнай вайны, «Валянсьен» вярнуўся да аматарскага статусу й правёў тры сэзоны ў ваенных аматарскіх лігах.

КрыніцыРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць

  Валянсьен (футбольны клюб)сховішча мультымэдыйных матэрыялаў