Флявіюс Бэлізарыюс (па-грэцку: Φλάβιος Βελισάριος; 493, Тракія — 13 сакавіка 565) — вядомы бізантыйскі вайскавод армянскага паходжаньня, паплечнік імпэратара Юстыніяна I. Згуляў ключавую ролю ў працэсе адваёвы значнай часткі міжземнаморскай тэрыторыі, якая належала была, зьнішчанай за стагодзьдзе да таго, Заходняй Рымскай імпэрыі. Празь ягоныя ваенныя посьпехі атрымаў мянушку «Апошні з рымлянаў».

Бэлізарыюс
каля 505[1]калясакавік 565
Meister von San Vitale in Ravenna 013.jpg
Месца нараджэньня Сапарава-Баня, Мёзія, Бізантыйская імпэрыя
Месца сьмерці Канстантынопаль, Бізантыйская імпэрыя

КрыніцыРэдагаваць

Вонкавыя спасылкіРэдагаваць