Прылбіца (гелм) — частка ўзбраеньня, якая выкарыстоўвалася для аховы галавы і шыі рыцара. У гербе выкарыстоўваецца ў якасьці ўпрыгожваньня тарка. На ёй разьмяшчаецца начэльле, карона, клейнод. Прылбіца, павернутая ўправа, сьведчыць аб старажытнасьці герба або рода яго ўладальніка.[1]

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Цітоў А. К. // Геральдыка Беларусі. — Мн.: МФЦП, 2010 — 17 с.