Кано́н — музычная разнавіднасьць устаноўленага ў XII стагодзьдзі царкоўнага песнапеньня ў пахвалу пэўнага рэлігійнага сьвята, якое выконвалася шляхам паўтарэньня напеву мэлёдыі іншымі галасамі праз пэўны вышэйшы або ніжэйшы музычны інтэрвал[1].

Глядзіце таксамаРэдагаваць

КрыніцыРэдагаваць

  1. ^ Скарына Ф.: Творы… С. 175.