Дзяржаўца (па-руску: Державца) — часовыя ўладальнікі і кіраўнікі дзяржаўных маёнткаў у Вялікім Княстве Літоўскім, якіх да XVI ст. называлі намесьнікамі і цівунамі.

Часта дзяржаўства давалася ў якасьці юргельту.

ЛітаратураРэдагаваць

  • «Акты издаваемые Виленскою Археографическою Комиссиею для разбора Древних Актов», г. Вильна, 1899 г., С 566, Т 26