Розьніца паміж вэрсіямі «Радыяактыўнасьць»

2367 байтаў дададзена ,  11 гадоў таму
→‎Выкарыстаньне: дапаўненьне крыніца — http://ru.wikipedia.org/wiki/Радиоактивный_распад?oldid=29831744
д (робат дадаў: la:Radioactivitas)
(→‎Выкарыстаньне: дапаўненьне крыніца — http://ru.wikipedia.org/wiki/Радиоактивный_распад?oldid=29831744)
Выпраменьне пазытрону:
: <math>\mathrm{p}\rightarrow\mathrm{n}+\mathrm{e}^++{\nu}_e</math>
 
== Альфа-распад ==
α-распадам называюць самапраізвольны распад атамнага ядра на даччынае ядро і α-часьцінку (ядро атам 4He).
 
α-распад, як правіла, адбываецца ў цяжкіх ядрах з масавай лічбай А≥140 (але ёсьць некалькі выключэньняў). Унутры цяжкіх ядраз за кошт уласьцівасьці насычэньня ядзерных сілаў утвараюцца адасобленыя α-часьцінкі, якія складаюцца з двух пратонаў і двух нэйтронаў. α-часьцінка, якая ўтварылася, зьяўялецца падвержанай вялікаму ўзьдзеяньню кулёнаўскіх сілаў адшутрхваньня ад пратонаў ядра, чым асобныя пратоны. Адначасова α-часьцінка адчувае меншае ядзернае прыцягненьне да нуклёнаў ядра, чым астатнія нуклёны. Альфа-часьцінка, якая ўтварылася на мяжы ядра, адлюстроўваецца ад патэнцыйнага бар'еру ўнутр, аднак зь некаторай верагоднасьцю яна можа пераадолець яго і выляцець вонкі. З памяншэньнем энэргіі альфа-часьцінкі пранікальнасьць патэныйнага бар'еру экспанэнцыйна памяншаецца, пагэтаму працягласьць жыцьця ядраў зь меншай даступнай энэргія альфа-распада пры прочых роўных умовах болей.
 
Правіла зрушэньня Соды для α-распада:
: <math>{}^{A}_{Z}\textrm{X}\rightarrow {}^{A-4}_{Z-2}\textrm{Y} + {}^{4}_{2}\textrm{He}</math>.
 
Узор:
:<math>{}^{238}_{92}\textrm{U}\rightarrow {}^{234}_{90}\textrm{Th} + {}^{4}_{2}\textrm{He}</math>.
 
У выніку α-распада элемэнт зрушваецца на 2 клеткі да пачатку табліцы Медзялеева, масавая лічба даччынага ядра памяншаецца на 4.
 
== Выкарыстаньне ==
34 504

зьмены