Розьніца паміж вэрсіямі «Эдгар (кароль Ангельшчыны)»

д
артаграфія
д (робат дадаў: af, ang, bs, ca, cs, de, el, eo, es, fi, fr, he, hr, hu, it, ja, ka, la, nl, no, pl, pt, ru, simple, sk, sv, th, uk)
д (артаграфія)
'''Эдгар Міралюбы''' ({{мова-ang|Ēadgār}}; [[7 жніўня]] [[943]] — [[8 ліпеня]] [[975]]) — кароль Ангельшчыны з [[Ўэсэкская дынастыя|Ўэсэкскай дынастыі]], уладарыў у 959—975 гадох. Малодшы сын караля [[Эдмунд I|Эдмунда I]] і яго першай жонкі Эльфгіты, брат [[Эдвін]]а, сьвяты Рымска-каталічнай царквы (дзень ушанаваньня — 8 ліпеня). <ref>[http://www.brewiarz.katolik.pl/czytelnia/swieci/07-08b.php3 Brewiarz.katolik.pl]</ref>
 
У 958 годзе шляхта [[Мэрсія|Мэрсіі]] й [[Нартумбрыя|Нартумбрыі]] на тайным сходзе аб’явіла Эдгара каралём тэрыторыі на поўначы ад [[Тэмза|Тэмзы]], але паўнавартасным манархам ён стаў толькі ў 959 годзе, пасьля сьмерці свайго брата караля Эдвіна. Ступіўшы на прыстол, Эдгар вярнуў з выгнаньня [[Дунстан]]а — абата, які меў вялікі ўплыў у краіне ў часы Эдмунда I і, магчыма, валодаў большай уладай чым сам кароль. Эдгар назначыў Дунстана спачатку эпіскапам Ўорчэстэра, потым Лёндана, а потым павысіў да сана архіэпіскапа КэнтэрбэрыйскагаКантэрбэрыйскага.
 
У гістарычных крыніцах таго часу адзначаецца, што Дунстан не ўхваляў караля з-за яго вобразу жыцьця й працяглы час адказваўся каранаваць Эдгара. Але нягледзячы на ўсе рознагалосьсі Дунстан заставаўся галоўным саветнікампарадчыкам пры двары.
 
Эдгар пазьбягаў ваенных канфліктаў, таму й атрымаў мянушку «Міралюбы». У 970 годзе ён саступіў паўночную частку Нартумбрыі [[Кароль Шатляндыі|шатляндзкаму каралю]] [[Кенет II|Кенету II]], што змагло на пэўны час зьняць напругу паміж каралеўствамі.
 
Памёр 8 ліпеня 975 году ў [[Ўінчэстэр]]ы, але быў пахаваны ў Гластанбэрыйскім абацтве.
 
== Крыніцы ==
{{зноскі}}
 
== Вонкавыя спасылкі ==
{{Канец блёку}}
{{Каралі Ангельшчыны}}
 
== Крыніцы ==
{{зноскі}}
 
[[Катэгорыя:Нарадзіліся 7 жніўня]]
32 367

зьменаў