Розьніца паміж вэрсіямі «Кірыла Арлоўскі»

афармленьне, артаграфія
(Створана старонка са зьместам ''''Кірыла Пракапёнак Арлоўскі''' (30 студзеня 1895, Мышкавічы, Бабруйскі павет, Ме...')
 
(афармленьне, артаграфія)
'''Кірыла Пракапёнак Арлоўскі''' ([[30 студзеня]] [[1895]], [[Мышкавічы]], [[Бабруйскі павет]], [[Менская губэрня]], цяпер [[Кіраўскі раён]], [[Магілёўская вобласьць]] - [[13 студзеня]] [[1968]]) - адзін з кіраўнікоў партызанскага руху ў Заходняй Беларусі і ў Вялікую Айчынную вайну, савецкі разьведчыквыведнік, гаспадарчы дзеяч.
 
== Біяграфія ==
З [[1915]] у арміі. З [[1918]] служыў у Аршанскай і Бабруйскай надзвычайнай камісіі (ЧК).
 
У [[1922-]]—[[1925]] камандзір партызанскага аддзелу ў Заходняй Беларусі, кіраўнік захопу ў палон палескага ваяводы Даўнаровіча, якога змусіў падаць у адстаўку<ref>Алег Праляскоўскі, Леў Крыштаповіч. [http://21.by/papers?id=100477 На нянавiсцi i фальсiфiкацыi гiсторыi дэмакратыi не пабудуеш] // «[[Зьвязда]]», [[17 верасьня]] [[2009]]</ref>. У сьнежні [[1922]] прыбыў у [[Вялейскі павет]], 21 сьнежня разам з партызанамі Станіслава Ваўпшасава ўдзельнічаў у нападзе на мястэчка Ілья: партызаны зьнішчылі паліцэйскі гарнізон, занялі пошту, тэлеграф і кантору воласьці, захапілі зброю, а ў валасной управе зьнішчылі сьпісы недаімшчыкаў. Надалей узначальваў аддзел, што дзейнічаў пераважна на поўдні Беларусі: у навакольлі Баранавічаў, Лунінца, Століна. У ноч на [[4 жніўня]] [[1924]] разам з Муха-Міхальскім зарганізаваў захоп мястэчка [[Стоўпцы]]<ref>Алег Дзярновіч. [http://www.nn.by/index.php?c=ar&i=739 «Бандыты карысталіся беларускай гаворкай...»] // [[Наша Ніва]], [[11 сакавiка]] [[2006]]</ref>. З мэтай кансьпірацыі адказнасьці на сябе ня браў<ref>Альяс. «Партызаны, партызаны, Беларускія сыны!» // «Волат» № 4, [[красавік]] [[2004]] г. [http://209.85.135.132/search?q=cache:fAshNX5xjcMJ:vialejka.org/download/hazety/volat/volat4.pdf+%D0%BA%D1%96%D1%80%D1%8B%D0%BB%D0%B0+%D0%B0%D1%80%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D1%81%D0%BA%D1%96&cd=6&hl=be&ct=clnk&gl=by Ваенныя часы]</ref>.
 
У [[1930]] скончыў Камуністычны ўнівэрсытэт меншасьцяў Захаду імя Мархлеўскага ў Маскве. У [[1936-]]—[[1939]] удзельнік Грамадзянскае вайны ў Гішпаніі, у [[1940-]]—[[1942]] у Кітаі. У [[1942-]]—[[1943]] камандзір спэцаддзелу “Саколы”«Саколы». З [[1944]] на Кіраўшчыне старшыня калгасу “Рассвет”«Рассвет», які хутка вырас у буйную гаспадарку. Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР у 1947–1951[[1947]]—[[1951]].
 
Узнагароджаны 5 ардэнамі Леніна, 2 ардэнамі Працоўнага Чырвонага сцяга, медалямі. Герой Савецкага Саюза ([[1943]]), Герой Сацыялістычнай Працы ([[1958]]).
 
== Памяць ==
Імя Арлоўскага прысвоена калгасу "«Рассвет"», Кіраўскай сярэдняй школе № 2, Магілёўскаму ПТВ механізацыімэханізацыі сельскай гаспадаркі ў в. Буйнічы. Яго імем названы вуліцы ў Бабруйску, Ганцавічах, Кіраўску, Клёцку, Ляхавічах, Магілёве. У Мышкавічах устаноўлены бюст Арлоўскаму.
 
== Пераацэнкі дзейнасьці ==
У постсавецкі пэрыяд зьявіліся абвінавачваньні Кірылы Арлоўскага ў тэрарызьме<ref>[[Іосіф Сярэдзіч]]. [http://bchdold.nv-online.info/modulesindex.php?namec=Newsar&filei=view14186&news_idp=3002 БЕРЛІН:1&c2=calcym&combo_calmonth=11&combo_calyear=2009&combo_pubnum=344&combo_pubyear=2009 60 Іі 20] // [[Народная Воля]] № 65—66, [[30 красавіка]] [[2009]]</ref>, бандытызьме, забойствах<ref>[[Зьміцер Бартосік]]. [http://www.svaboda.org/content/transcript/1336722.html “Мэты«Мэты ў іх былі — не рабаваць і забіваць, а барацьба з уладай”уладай»] // [[Радыё Свабода]], [[30 кастрычніка]] [[2008]]</ref>
 
== Крыніцы ==