Розьніца паміж вэрсіямі «Альбін Стаповіч»

артаграфія, афармленьне
(артаграфія, афармленьне)
'''Стаповіч Альбін''' (пс. ''Уладзімір Загорскі'') ([[18 сакавіка]] [[1894]], в.[[Барані]], [[Сьвянцянскі павет]], [[Віленская губэрня]] [[18 сьнежня]] [[1934]]) беларускі грамадзка-палітычны і [[каталіцтва|каталіцкі]] музчыны, сьвецкі дзеяч. Брат [[Казімер Сваяк|Казімера Сваяка]].
 
Нарадзіўся ў вёсцы [[Барані]] [[Сьвянцянскі павет|Сьвянцянскага павету]] [[Віленская губэрня|Віленскае губэрні]] (цяпер [[Астравецкі раён]] [[Гарадзенская вобласьць|Гарадзенскае вобласьці]]).
 
Навучаўся ў кансэрваторыі Монтвіла ў [[Вільня|Вільні]], [[Казанскі унівэрсытэт|Казанскім ўнівэрсытэце]]. Кіраваў касьцёльным хорам у [[Казань|Казані]] ([[1913]]-[[1921]]). Пасьля вярнуўся ў Вільню.
 
Навучаўся ў [[Віленскі Унівэрсытэт|Віленскім Унівэрсытэце]]. У [[1922]] кіраваў беларускім хорам. Выкладаў музыку ў [[Віленская беларуская гімназія|Віленскай беларускай гімназыі]]. У [[1923]] годзе ўвайшоў у рэвізыйную камісыю [[СтудэнцеіБеларускі студэнцкі саюз|Студэнцкага Саюзусаюзу]].
 
Адзін з заснавальнікаў Беларускага каапэратыўнага земляробча-прамысловага банку.
 
У [[1926]] сакратар Віленскага кола [[БІГіК|Беларускага Інстытуту Гаспадаркі і Культуры]]. У [[1930]]-[[1934]] намесьнік старшыні, старшыня Віленскага кола. Кіраўнік беларускага хору пры ім.
 
Актыўны сябрасябар [[Беларуская хрысьціянская дэмакратыя|Беларускай хрысьціянскай дэмакратыі]]. У [[1926]] - сакратар, [[1927]]-[[1930]] віцэ-старшыня.
 
З траўня [[1926]] кіраўнік [[Беларуская друкарня імя Францішка Скарыны|Беларускай Друкарні імя Францішка Скарыны]]. Удзельнік з’ездузьезду [[Сялянскі Саюз|Сялянскага Саюз]]у [[24 сакавіка]] [[1926]]. Нейкі час ([[1927]]-[[1928]]) рэдактар «[[Беларуская крыніца|Беларускай крыніцы]]».
 
У [[1928]]-[[1930]] пасол Сойму (абраны ад [[Блёк Нацыянальных Меньшасьцяў|Блёку нацыянальных меншасьцяў]]), сябра [[Беларускі пасольскі клюб|Беларускага Пасольскага клюбу]]. У [[1930]] намесьнік старшыні Беларускага Нацыянальнага камітэту.
 
У [[1930]] спрабаваў стварыць уласную палітычную партыю Беларускіх Незалежных Радыкалаў.
 
Аўтар некалькіх беларускіх песень, у тым ліку гімна [[БІГіК|Беларускага інстытуту гаспадаркі і культуры]] «[[Дзе чутны мовы нашай гукі]]».
Друкаваўся ў разнастайных беларускіх выданьнях “Наш«Наш шлях”шлях», “Крыніца”«Крыніца», “Родныя«Родныя гоні”гоні», “Нёман”«Нёман», “Новы«Новы шлях”шлях», “Шлях«Шлях моладзі”моладзі», “Самапомач”«Самапомач». У 1935 годзе пабачыў сьвет яго сьпеўнік Za Baćkaŭščenu выдадзены БІГіК накладам 1000 асобнікаў.
 
== Творы ==
* Дзе чутны мовы нашай гукі, Вільня, 1926
* Biełarusy i dziaržaŭnaja niezałežnaść, Вільня, 1929, выд. “Беларукай«Беларукай Крыніцы”Крыніцы», друк. Францыска Скарыны, 16ст., 1000 ас.
* сьпеўнікСьпеўнік Za Baćkaŭščynu, Вільня, 1935, выданьне БІГіК, 1000 асобнікаў.
 
== КрыніцыЛітаратура ==
* {{літаратура/ЭГБ|6-1}}
* Энцыкляпэдыя Гісторыі Беларусі, 6т.1к., 2001
* Глагоўская А. “Кар’еруКар’еру пачынаў у Цеханоўцы”Цеханоўцы // Спадчына 1994№6, №61994
* Юры Туронак. “МадрнаяМадэрная гісторыя Беларусі”,Беларусі. — Вільня, 2006
* Малгажата Мароз. “KRYNICA” Ideologia i przywódcy białoruskiego katolicyzmu”,. — Беласток, 2001
 
{{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Стаповіч, Альбін}}