Васіль Захарка: розьніца паміж вэрсіямі

1207 байтаў выдалена ,  14 гадоў таму
няма апісаньня зьменаў
Няма апісаньня зьменаў
Няма апісаньня зьменаў
{{Артаграфія}}{{Накід}}
 
[[Выява:Zaharkavasil.jpg|thumb|232px|Васіль Захарка]]
[[Выява:Mahilka zaharki.jpg|thumb|400px|Магіла Васіля Захаркі на Альшанскіх могілках, Прага]]
'''Васіль Іванавіч Захарка''' ([[1 красавіка]] [[1877]] - [[14 сакавіка]] [[1943]], [[Прага]]) беларускі палітычны дзеяч, другі [[прэзыдэнт БНР]].
 
 
У сувязі з наступам немцаў на Менск, арыштаваныя здолялі вызваліцца з турмы ў ночы на [[19 лютага]] [[1918]]. [[21 лютага]] 1918 у Менску створаны [[Народны Сакратарыят Беларусі]]. [[Язэп Варонка]] - старшыня, Захарка – [[скарбнік]].
 
[[Выява:Government of BNR.jpg|thumb|400px|Рада БНР. Захарка сядзіць з правага краю.]]
 
Пасьля [[25 сакавіка]] Захарка займае розныя міністэрскія пасады ў кіраўніцтве [[БНР]].
У сувязі з наступам бальшавікоў Урад БНР пераяджае ў [[Вільня|Вільню]], а потым у [[Гародня|Гародню]]. Адтуль [[3 сакавіка]] [[1919]] ад Рады Міністраў Захарка разам з [[Антон Луцкевіч|Антонам Луцкевічам]] дасылае ноту пратэсту польскаму ураду з-за пачатку польскай ўсеагульнай мабалізацыі ў [[Вільня|Вільні]] й ноту пратэсту супраць пачатку выбараў у польскі Сойм і далучэньня Аўгустоўскага павету да Польшчы. Нота накіраваная прадстаўнікам [[ЗША]], [[Вялікая Брытанія|Вялікай Брытаніі]], [[Францыя|Францыі]] ды [[Італія|Італіі]] ў Спаа. На Парыскую канфэрэнцыю Антон Луцкевіч і Захарка выслалі мемарыял у справе прызнаньня Беларусі й яе дзяржаўных праваў на этнічных беларускіх землях.
 
Напрыканцы [[сакавік]]а [[1920]] [[Урад БНР]] выехаў у [[Бэрлін]], дзе ужо была [[дыпляматычная місыя БНР]]. Тут Захарка спаўняе функцыі заступніка Рады Міністраў у адсутнасьць Луцкевіча.
 
[[2 чэрвеня]] [[1920]] прызначаны старшынёю Надзвычайнай Беларускай Дыпляматчнай Місыі БНР. Спрабуе весьці перамовы з бальшавікамі, якія аднак няўдала.
 
== На эміграцыі==
[[24 лістапада]] [[1919]] году [[Пётра Крэчэўскі]], Васіль Захарка і Белевіч выехалі з Бэрліна[[Бэрлін]]а праз Прагу і Варшаву ў Менск, куды прыбілі [[1 сьнежня]] . [[13 сьнежня]] ў менскуМенску на скліканай Радзе БНР адбыўся падзел на [[Народная Рада БНР|Народную Раду БНР]] і [[Найвышэйшая Рада БНР|Найвышэйшую Раду БНР]]. Народная Рада Рэспублікі аднагалосна выбрала новы прэзыдыўм начале з старшынёю Крэчэўскім а таксама [[Палута Бадунова|Палутай Бадуновай]] і Захаркай. Сакратарамі былі прызначаны Козіч і [[Язэп Мамонька]]. [[Вацлаў Ластоўскі]] быў празначаны старшынём Рады Міністраў. Ад яго імя была надрукаваная і патаемна распаўсюджвалася адозва на беларускага насельніцтва у якой абвесьціў створаную Раду адзінай выканўчай уладай на Беларусі. Гэта не спадабалася палякамі й быў выдадзены загад арыштаваць урад Ластоўскага.
 
НапрыканцыПётра [[сакавік]]аКрэчэўскі [[1920]]і [[УрадЗахарка БНР]]каб выехаўпазьбегнуць арышту былі вымушаны эміраваць у [[Бэрлін]], дзе ужо была [[дыпляматычная місыя БНР]]. Тут Захарка спаўняе функцыі заступніка Рады Міністраў у адсутнасьць Луцкевіча.
24 лістапада 1919 году Пётра Крэчэўскі, Васіль Захарка і Белевіч выехалі з Бэрліна праз Прагу і Варшаву ў Менск, куды прыбілі 1 сьнежня . 13 сьнежня ў менску на скліканай Радзе БНР адбыўся падзел на Народную Раду БНР і Найвышэйшую Раду БНР. Народная Рада Рэспублікі аднагалосна выбрала новы прэзыдыўм начале з старшынёю Крэчэўскім а таксама Палутай Бадуновай і Захаркай. Сакратарамі былі прызначаны Козіч і Язэп Мамонька. Вацлаў Ластоўскі быў празначаны старшынём Рады Міністраў. Ад яго імя была надрукаваная і патаемна распаўсюджвалася адозва на беларускага насельніцтва у якой абвесьціў створаную Раду адзінай выканўчай уладай на Беларусі. Гэта не спадабалася палякамі й быў выдадзены загад арыштаваць урад Ластоўскага.
 
[[2 чэрвеня]] [[1920]] прызначаны старшынёю Надзвычайнай Беларускай Дыпляматчнай Місыі БНР. Спрабуе весьці перамовы з бальшавікамі, якія аднак няўдала.
Пётра Крэчэўскі і Захарка каб пазьбегнуць арышту былі вымушаны эміраваць у Нямеччыну. Адтуль Захарка накіроўваецца ў Маскву па запрашэньню міністра замежных справаў РСФСР Георгія Чычэрына. Тамака ён спаўняе абавязкі старшыні місыі БНР у Маскве. Захарка намагаецца прызнаньня незалежнасьці Беларусі перад савецкімі ўладамі, арганізацыі войска, вызваленьня беларускіх палітвязьняў у Ўсходняй Беларусі й матэр’яльнай дапамогі.
У гэты час Ластоўскі вызваляецца з польскай турмы і пераяджае ў Коўна, куды перамяшчаецца і урад БНР.
 
 
Спрабаваў давесьці сусьветнай грамадскасьці беларускацьць Вільні. 9 сьнежня 1928 году даслаў мэмарыял на імя старшыні Лігі Нацый, дзе прадставіў беларусі бок бачаньня на справу Вільні. 12 кастрычніка 1939 даслаў пратэст Прэзыдэнту Летувы супраць савецка-летувіскай дамовы ад 10 кастрычніка, згодна якой Віленшчына была перададзена ў склад Летувы.
 
[[Выява:Mahilka zaharki.jpg|thumb|400px|Магіла Васіля Захаркі на Альшанскіх могілках, Прага]]
 
6 сакавіка 1943 году тастамэнтам здаў паўнамоцтвы Міколу Аўрамчыку. А 14 сакавіка памёр. Пакінуў пасьля сябе багаты архіў БНР.
35 543

зьмены