Розьніца паміж вэрсіямі «13-ы Беларускі паліцыйны батальён СД»

д
[[Файл:Беларускія жаўнеры СД нясуць труну з забітым камандоўцам.jpg|значак|Урачыстае пахаваньне аднаго з камандоўцаў.]]
[[Файл:Камандзер батальёну віншуе паасобных жаўнераў.jpg|зьлева|значак|214x214пкс|Віншаваньне падахвіцэраў з атрыманьнем сваіх годнасьцяў]]
У траўні 1943 году батальён пайшоў у [[Апэрацыя «Котбус»|акцыю супраць партызанаў]]<ref name=":4" /> у ваколіцах [[Менск]]у<ref name=":17" /> й [[Лепель|Лепелю]]<ref name=":4" />. Тамака як камандоўцы, так і стральцы паказалі сябе з найлепшага боку. Пасьля колькітыднёвай акцыі батальён вярнуўся ў [[Менск]]. Немцы, у тым ліку й камандовец батальёну, вельмі хвалілі падначаленых [[Беларусы|беларусаў]]. У часе акцыі былі забітыя некалькі дзясяткаў беларускіх ваяроў<ref name=":17" />. Гэтыя ахвяры вельмі ўрачыста былі пахаваныя ў Менску пры ўдзеле беларускагабеларускай грамадзтваграмадзкасьці й немцаў. Паводле тагачаснай публікацыі у «[[Беларуская газэта (1941)|Беларускай газэце]]» «Памерлі, каб жыла Беларусь», прадстаўнік беларускай цывільнай грамадзкасьці прамаўляў на пахаваньні двух жаўнераў батальёну:<ref name=":22">{{Артыкул|загаловак=Памерлі, каб жыла Беларусь|аўтар=З. Бакун.|мова=be|год=1943|спасылка=https://sun9-43.userapi.com/c9868/u7689032/115409985/z_89406300.jpg|выданьне=[[Беларуская газэта (1941)|Беларуская газэта]]}}</ref><blockquote>''Толькі той, хто ставіць свабоду вышэй за жыцьцё, хто не баіцца сьмерці, можа прэтэндаваць на тое, каб стацца валадаром і гаспадаром, а не нявольнікам. Да такіх і належалі забітыя бандытамі беларускія жаўнеры.''</blockquote>Батальён паказваў сябе вельмі добра<ref name=":17" />, з-за чаго [[Францішак Кушаль|Кушаль]] разьлічваў на сфармаваньне яшчэ падобных беларускіх адзінак<ref name=":17" />.
 
У складзе батальёну дзейнічала навучальня рота, створаная ў траўні 1943 году. Надалей яна была перайменаваная ў школу СД. Курсанты вывучалі мэтады антыпартызанскае барацьбы, тактыку, шыхтовую падрыхтоўку, савецкую й нямецкую зброю<ref name=":4" />.
 
== Вядомыя жаўнеры ==
[[Файл:Аляксандар Ермаловіч.jpg|значак|230x230пкс|Аляксандар Ермаловіч]]
 
* [[Аляксандар Ермаловіч]] (? — 31 ліпеня 1943) — [[фэльдфэбэль]] зь менскае роты батальёну. Загінуў у баі 31 ліпеня 1943 году. Быў урачыстка пахаваны 3 жніўня<ref name=":22" />.
* [[Янка Філістовіч]] ([[14 студзеня]] [[1926]] — пасьля [[11 лістапада]] [[1953]]) — беларускі грамадска-палітычны дзеяч на [[Беларуская дыяспара|эміграцыі]], публіцыст, удзельнік [[Беларускі пасьляваенны антысавецкі супраціў (1944—1957)|паваеннага антысавецкага руху]]. Быў мабілізаваны ў батальён 17 траўня 1943 году<ref name=":20" />. Служыў у 3-й роце батальёну<ref name=":20" />. Паводле [[Алег Ліцкевіч|Алега Ліцкевіча]], ён мог удзельнічаць у зьнішчэньні [[Глыбоцкае гета|Глыбоцкага]] й [[Менскае гета|Менскага гета]]<ref name=":20" />.
* [[Уладзімер Бурновіч]] ([[1924]] — [[26 студзеня]] [[1977]]) — служыў на [[Ліда|Лідчыне]], эміграваў. Памёр у [[Таронта]]. Меў жонку й сына<ref>{{Артыкул|выданьне=[[Зважай (часопіс, 1974)|Зважай]]|год=Сакавік, 1977|спасылка=https://kamunikat.org/usie_czasopisy.html?pubid=17493|старонкі=7|загаловак=Уладзімер Бурновіч|нумар=1 (7)|мова=be|месца=[[Таронта]]}}</ref>.
 
4803

зьмены