Розьніца паміж вэрсіямі «Раман Тармола-Мірскі»

д
 
{{пісьменьнік}}
'''Раман Якубавіч Тармола-Мірскі''' ({{ДННарадзіўся|4|4|1936}}, [[Мір]], [[Карэліцкі раён]] — {{ДСПамёр|25|6|2011}}) — беларускі [[паэт]], [[сцэнарыст]].
 
== Жыцьцяпіс ==
Нарадзіўся ў сям'ісям’і рамесьніка. У 1960 годзе скончыў гісторыка-філялагічныфілялягічны факультэт [[Беларускі дзяржаўны пэдагагічны ўнівэрсытэт імя Максіма Танка|Менскага пэдагагічнага інстытуту]]. Працаваў старэйшым рэдактарам, загадчыкам літаратурна-мастацкага аддзелу, галоўным рэдактарам літаратурна-драматычных праграм, камэнтатарам па літаратуры і мастацтву [[Нацыянальная дзяржаўная тэлерадыёкампанія Рэспублікі Беларусь|Беларускага тэлебачаньня]]. З 1977 году сябра сцэнарна-рэдакцыйнай калегіі мастацкіх фільмаў кінастудыі «[[Беларусьфільм]]», з 1980 году — сябра сцэнарна-рэдакцыйнай калегіі тэлевізійных фільмаў Беларускага тэлебачаньня.
 
== Творчасьць ==
Першыя творы публікавалі уў 1957 годзе («[[Настаўніцкая газета]]», «[[Чырвоная змена]]»). Аўтар кніг паэзіі «Асколкі і росы» (1964), «Поўня» (1966), «Абнаўленьне» (1968), «Міранка» (1971), «Побач» (1974), «Павага» (1976), «Зямное — зямному» (выбранае, 1979), «Вобразы вечара» (1982), «Толькі б дагаварыць» (1986), «Спрадвечнасьць» (выбранае, 1989). Выдаў кнігі для дзяцей «Каго баяцца ў лесе» (1973), «Казкі-падказкі» (1984).
 
Напісаў сцэнарыі дакумэнтальных фільмаў «Людзям сябе пакажы» (зьняты ў 1973 годзе), «Я не самотны… Максім Багдановіч» (зьняты ў 1982 годзе), тэлеспэктаклю «Зачараваны Валерка» (пастаўлены ў 1976 годзе).
У 2000-м годзе выйшаў у сьвет апошні зборнік паэзіі «Прычасьце».
 
{{зноскіКрыніцы}}
 
== Узнагароды ==
29 980

зьменаў