Розьніца паміж вэрсіямі «Даўгавечнік»

3 байты дададзена ,  8 месяцаў таму
д
(+Пачатак)
 
 
'''Даўгаве́чнік'''<ref>{{Кніга|аўтар=[[Надзея Еўсіевіч]].|частка=1757. даўгавечнік|загаловак=Слоўнік беларускай мовы|арыгінал=|спасылка=http://slounik.org/sbm|адказны=нав.рэд. [[Аляксандар Лукашанец]], [[Валянціна Русак]]|выданьне=|месца=Менск|выдавецтва=[[Беларуская навука]]|год=2012|том=|старонкі=|старонак=916|сэрыя=|isbn=978-985-08-1365-7|наклад=}}</ref>  — [[чалавек]], які дажыў да 90 гадоў<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Доўгажыхар (5-томны Тлумачальны слоўнік беларускай мовы 1977-1984 гг. пад рэд. Кандрата Крапівы)|спасылка=https://www.skarnik.by/tsbm/20837|выдавец=Партал «Скарнік»|дата публікацыі=1 чэрвеня 2013|дата доступу=19 чэрвеня 2020}}</ref>. Іншыя назвы: векавіт<ref>{{Навіна|аўтар=Вітаўт Сіўчык|загаловак=Улады Кітаю заявілі пра перадухіленьне перавароту|спасылка=https://belsat.eu/in-focus/ulady-kitayu-zayavili-pra-peraduhilenne-peravarotu/|выдавец=Тэлеканал «[[Белсат]]»|дата публікацыі=22 кастрычніка 2017|дата доступу=19 чэрвеня 2020}}</ref>, доўгажыхар.
 
== У культуры ==
Драматург [[Анатоль Дзялендзік]] напісаў радыёп'есурадыёп’есу «Даўгавечнік»<ref>{{Кніга|аўтар=[[Аляксей Гардзіцкі]].|частка=[http://slounik.org/80971.html Дзялендзік Анатоль]|загаловак=Беларускія пісьменьнікі: 1917—1990|арыгінал=|спасылка=http://slounik.org/sbm|адказны=нав.рэд. [[Анатоль Верабей]]|выданьне=|месца=Менск|выдавецтва=[[Мастацкая літаратура (выдавецтва)|Мастацкая літаратура]]|год=1994|том=|старонкі=|старонак=653|сэрыя=|isbn=5-340-00709-X|наклад=}}</ref>.
 
== Беларусь ==
На 1 кастрычніка 2013 году ў Беларусі пражывала 558 стагадовых векавітаў, зь іх 483 (86%) жанчыны. Паводле [[Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь]], 9 зь іх пераадолелі 110-гадовы ўзрост. Сярод іх было 3 жанчыны і 1 мужчына ў веку 113 гадоў, якія нарадзіліся ў 1900 годзе<ref>{{Артыкул|аўтар=Алена Прус, [[БелТА]].|загаловак=У Беларусі чатыры доўгажыхары пераадолелі 113-гадовы рубеж|спасылка=http://zviazda.by/be/news/20131121/1385010808-u-belarusi-chatyry-dougazhyhary-peraadoleli-113-gadovy-rubezh|выданьне=[[Зьвязда]]|тып=газэта|год=21 лістапада 2013|нумар=219 (27584)|старонкі=[http://zviazda.by/wp-content/uploads/2013/11/1385010542_3.pdf 3]|issn=1990-763x}}</ref>. На 15 чэрвеня 2020 году ў Беларусі налічвалася 43 980 даўгавечнікаў у веку 90—99 гадоў (0,5 % [[насельніцтва Беларусі]]). Яшчэ 428 чалавек перасягнулі стагадовы ўзрост. Больш за ўсё даўгавечнікаў пражывала ў [[Віцебская вобласьць|Віцебскай вобласьці]]. Паводле [[Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь]], большасьць даўгавечнікаў пражывала ў сельскай мясцовасьці і мела [[Звычка|звычку]] пастаянна цялесна працаваць на сьвежым паветры, а таксама харчавацца прыроднай ежай<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=У Беларусі амаль 44 тыс. доўгажыхароў ва ўзросце 90-99 гадоў|спасылка=https://blr.belta.by/society/view/u-belarusi-amal-44-tys-dougazhyharou-va-uzrostse-90-99-gadou-88570-2020/|выдавец=[[Беларускае тэлеграфнае агенцтва]]|дата публікацыі=15 чэрвеня 2020|дата доступу=19 чэрвеня 2020}}</ref>.
 
== Крыніцы ==
 
{{Накід:Антрапалёгія}}
 
[[Катэгорыя:Даўгалецьце]]
[[Катэгорыя:Геранталёгія]]
128 959

зьменаў