Розьніца паміж вэрсіямі «Айгарс Калвітыс»

→‎Жыцьцяпіс: выпраўленьне спасылак
д (шаблён, афармленьне)
(→‎Жыцьцяпіс: выпраўленьне спасылак)
Скончыў [[Латвійскі сельскагаспадарчы ўнівэрсытэт]] у 1992 па спэцыяльнасьці «эканоміка». З 1992 па 1998 год Калвітыс рабіў мэнэджарам у розных сфэрах, зьвязаных зь сельскаю гаспадаркай.
 
У 1997 годзе стаўся адным з заснавальнікаў [[Народная партыя Латвіі|Народнае партыі Латвіі]] (''Tautas Partija''). У 1998 годзе ўпершыню абраны ў парлямэнт Латвіі. У 1999—2000 гадах — міністар сельскае гаспадаркі. У 2000—2002 гадах — міністар эканомікі. У 2002 годзе Калвітыс зноў абраны дэпутатам парлямэнту і ўзначаліў фракцыю Народнае партыі. 28 кастрычніка 2004 году латвійскі парлямэнт адправіў у адстаўку правацантрысцкі (складаўся зь сябраў «Хаўрусу зялёных і сялянаў», Народнае партыі і Латвійскае першае партыі) урад на чале з Індулісам Эмсысам. 24 лістапада 2004 году прэзыдэнтка Латвіі [[Вайра Віке-Фрэйбэрґа]] даручыла Айґарсу Калвітысу стварэньне новага кабінэту міністраў. 2 сьнежня 2004 году парлямэнт зацьвердзіў урад Айґарса Калвітыса — адзінаццаты з моманту абвяшчэньня незалежнасьці Латвіі ў 1991 годзе Кааліцыйны ўрад сфармавалі чатыры правыя сілы — [[Народная партыя (Латвія)|Народная партыя]], «[[Jaunais Laiks|Новы час]]», [[Першая партыя (Латвія)|Першая партыя]] і [[Хаўрус зялёных і сялянаў]]. Гэтыя партыі кантралююць 70 з 100 галасоў у Сэйме. У апазыцыі засталіся праварадыкалы з аб’яднаньня «[[АйчынаАйчыне і СвабодаСвабодзе|АйчынаАйчыне і Свабода Свабодзе — Рух за нацыянальную незалежнасьць Латвіі]]» і тры партыі, што прадстаўляюць інтарэсы расейскамоўнага насельніцтва. У выніку ўрадавага крызісу Калвітыс сышоў з пасады прэм’ер-міністра 5 сьнежня 2007 году, канчаткова перадаўшы свае паўнамоцтвы [[Іварс Ґодманіс|Іварсу Ґодманісу]] 20 сьнежня.
 
== Крыніцы ==
31 246

зьменаў