Аўгустын: розьніца паміж вэрсіямі

184 байты выдалена ,  3 гады таму
д
афармленьне
д (Removing Link GA template (handled by wikidata))
д (афармленьне)
{{Сьвяты
| тып (колер) = каталіцкі
| выява = Augustine Lateran.jpg
| памер выявы = 120пкс
| імя сьвятога = Аўгустын
| арыгінальнае імя = Aurelius Augustinus
| сьвецкае імя = Аўрэліюс Аўгустын
| манаскае імя =
| нарадзіўся = [[{{Нарадзіўся|13 лістапада]] [[|11|354]]}}, [[Тагаст]], [[Нумідыя]]
| жанчына =
| памёр = [[{{Памёр|28 жніўня]] [[|8|430]]|гадоў=75}}, [[Гіпон]]
| нарадзіўся = [[13 лістапада]] [[354]], [[Тагаст]], [[Нумідыя]]
| шануецца = [[каталіцтва]], [[праваслаўе]]
| памёр = [[28 жніўня]] [[430]], [[Гіпон]]
| услаўлены =
| шануецца = [[каталіцтва]], [[праваслаўе]]
| бэатыфікаваны =
| услаўлены =
| кананізаваны =
| бэатыфікаваны =
| у ліку =
| кананізаваны =
| галоўная сьвятыня = [[Сан П’етра ін Сьель д'Орад’Ора]], [[Павія]]
| у ліку =
| дзень памяці = [[28 жніўня]] ([[каталіцтва]]), [[28 чэрвеня|15 (28) чэрвеня]] ([[праваслаўе]])
| галоўная сьвятыня = [[Сан П’етра ін Сьель д'Ора]], [[Павія]]
| патрон = [[піваварства]], [[тыпаграфія]], [[тэалёгія]]
| дзень памяці = [[28 жніўня]] ([[каталіцтва]]), [[28 чэрвеня|15(28) чэрвеня]] ([[праваслаўе]])
| атрыбуты = дзіця, голуб, пяро, ракавінка, разьбітае сэрца
| патрон = [[піваварства]], [[тыпаграфія]], [[тэалёгія]]
| дэкананізаваны =
| атрыбуты = дзіця, голуб, пяро, ракавінка, разьбітае сэрца
| працы =
| дэкананізаваны =
| падзьвіжніцтва =
| працы =
| падзьвіжніцтва =
}}
'''Аўрэ́ліюс Аўгусты́н''' ({{мова-la|Augustinus Sanctus}}; [[354]]—[[430]]354—430) — [[філязофія|філёзаф]], прапаведнік, хрысьціянскі багаслоў і [[палітыка|палітык]]. Сьвяты [[каталіцкая царква|каталіцкай царквы]], лічыцца блажэнным у [[праваслаўе|праваслаўі]]. Адзін з [[Айцец Царквы|Айцоў Царквы]], аказаў велізарны ўплыў на заходнюю [[філязофія|філязофію]] і каталіцкую [[тэалёгія|тэалёгію]]. Частка зьвестак пра Аўгустыны атрыманая зь яго аўтабіяграфічнай «Споведзі» («Confessiones»).
 
Праз [[маніхейства]], [[скептыцызм]] і [[нэаплятанізм]] прыйшоў да рымскага хрысьціянства, вучэньне якога аб грэхападзеньні і памілаваньні зрабілі на яго моцнае ўражаньне. У прыватнасьці, ён бароніць (супраць [[Пэлагія]]) вучэньне аб перадвызначэньні: чалавеку загадзя перадвызначана Богам блажэнства ці пракляцьце. Чалавечая гісторыя, якую Аўгустын выкладае ў кнізе «Пра град Божы», «першай сусьветнай гісторыі», паводле яго ёсьць барацьба двух варагуючых царстваў — царства прыхільнікаў усяго зямнога, ворагаў Божых, гэта значыць сьвецкага царства ({{мова-la|civitas terrena ці diaboli|скарочана}}), і царства Божага ({{мова-la|civitas dei|скарочана}}). Пры тым ён атаясамлівае Царства Божае, у адпаведнасьці зь ягонай зямной формай існаваньня, з рымскай царквой. Аўгустын вучыць аб тым, што пры стварэньні сьвету Бог залажыў у матэрыяльны сьвет у зародку формы ўсіх рэчаў, зь якіх яны пасьля самастойна разьвіваюцца. Аўгустын стаў пачынальнікам напрамку нэаплятанізму ў хрысьціянскай філязофіі ([[аўгустынізм]]а), які панаваў у [[Заходняя Эўропа|Заходняй Эўропе]] аж да [[XIII стагодзьдзе|XIII стагодзьдзя]], калі яго зьмяніў хрысьціянскі [[арыстотэлізм]] [[Альбэрт Вялікі|Альбэрта Вялікага]] і [[Тамаш Аквінскі|Тамаша Аквінскага]].
 
Яго памяць адзначаецца [[Каталіцкая царква|Каталіцкай царквой]] [[28 жніўня]], [[Расейская праваслаўная царква|Расейскай праваслаўнай царквой]] — [[15 чэрвеня]] па [[стары стыль|старым стылі]].
 
== Жыцьцяпіс ==
Аўгустын нарадзіўся [[13 лістапада]] [[354]] году ў [[Афрыка|афрыканскай]] рымскай правінцыі [[Нумідыя]], ўу [[Тагаст|Тагасьце]] (заразцяпер [[Сук-Арас]] у [[Альжыр]]ы). Першую адукацыю атрымаў ад [[хрысьціянства|хрысьціянкі]]-маці, аднак яго бацька быў паганцам. У маладосьці Аўгустын быў цалкам сьвецкім чалавекам, шукаў асалодаў, захапляўся лацінскай літаратурай. Скончыўшы школу ў Тагасьце накіраваўся ў бліжэйшы культурны цэнтар — [[Мадаўра|Мадаўру]]. Восеньню [[370]] году ён накіраваўся на трохгадовае навучаньне [[рыторыка|рыторыцы]] ў [[Картаген]].
 
Прага да чагосьці вышэйшага абудзілася ў ім толькі пасьля чытаньня «Hortensius» [[Цыцэрон]]а. Ён зацікавіўся [[філязофія]]й, пачаў чытаць [[Біблія|Біблію]], далучыўся да папулярнае тады сэкты [[маніхейства|маніхеяў]], зь якім заставаўся разам каля 10 гадоў, але не знайшоўшы нідзе задавальненьня, амаль зьняверыўся і толькі знаёмства з плятанічнай і нэаплятанічнай філязофіяй дапамагло яму знайсьці выйсьце для сябе. У той самы час выкладаў рыторыку спачатку ў Тагасьце, а потым у Картагене. У «Споведзі» Аўгустын падрабязна спыніўся на 9 гадох, змарнаваных ім на «шалуху» [[маніхейства]]. У [[383]] годзе нават духоўны маніхейскі лідэр Фаўст ня даў рады адказаць на ягоныя пытаньні.
 
Тады ж, у [[383]] годзе Аўгустын выправіўся з [[Афрыка|Афрыкі]] ў [[Старажытны Рым|Рым]], каб знайсьці настаўніцкую працу ў Рыме, але ўжо ў [[384]] годзе атрымаў працу настаўнікам красамоўства ў Мэдыяляне (сёньня [[Мілян]]). Тут, дзякуючы мясцоваму біскупу [[Амброзіюс Мэдыялянскі|Амброзіюсу]], бліжэй пазнаёміўся з хрысьціянствам, і гэтая акалічнасьць, у зьвязку з чытаньнем пасланьняў [[Апостал Павал|апостала Паўла]], зрабілі радыкальную перамену ў ягоным ладзе думак і жыцьця. Гэтай падзеі [[Каталіцкая царква]] прысьвяціла нават асобнаяасобнае сьвята ([[3 траўня]]).
 
Прачытаўшы некаторыя трактаты [[Плятын]]а на лаціне, Аўгустын азнаёміўся з [[нэаплятанізм]]ам, які прадстаўляў Бога як нематэрыяльнае трансцэндэнтнае Быцьцё. Наведаўшы прапаведзі Амброзіюса Мэдыялянскага, Аўгустын зразумеў рацыянальную перакананасьць раньняга хрысьціянства. Паводле паданьня аднойчы ў садзе Аўгустын пачуў голас дзіцяці, які казаў яму наўгад адкрыць пасланьні апостала Паўла, дзе яму патрапілася «[[Пасланьне да рымлянаў]]». Пасьля таго ён, разам з маткай, братам, абодвума стрыечнымі братамі, сябрам [[Аліпіюс Тагасцкі|Аліпіюсам]] і двумя вучнямі, аддаліўся на колькі месяцаў ў Касыцыяк, на вілу аднаго зь сяброў. На ўзор цыцэронавых «[[Тускулянскія гутаркі|Тускулянскіх гутарак]]», Аўгустын склаў некалькі філязофскіх дыялёгаў.
 
На [[Вялікдзень]] 387 году Аўгустын разам з сваім сынам прыняў [[хрышчэньне|хрост]] ад Амброзіюса. Пасьля вярнуўся ў Афрыку, папярэдне прадаўшы ўсю сваю маёмасьць і амаль цалкам раздаўшы ўсё бедным. Пэўны час прабавіў у строгай самоце кіраўніком духовай грамады і ў [[391]] годзе, уступіўшы ў духовае званьне з санам [[прэсьбітар]]а, заняўся дзейнасьцю прапаведніка. У [[395]] годзе быў пасьвечаны ў біскупы ў [[Гіпон]]е.
 
Аўгустын памёр [[28 жніўня]] [[430]] году, падчас першай асады Гіпона [[вандалы|вандаламі]]. Пасьля некалькіх перапахаваньняў ягоныя парэшткі ў [[1842]] годзе зноў былі вернутыя ў Альжыр і захоўваюцца ля помніка Аўгустыну на развалінах Гіпона.
 
{{Хрысьціянства}}
== Палітычныя погляды ==
Аўгустын даводзіў перавагу духовай улады над сьвецкай. Дзяржава патрэбная з-за сілы грэхападзеньня чалавека і няздольнасьці самастойна выйсьці на шлях веры. Успрыняўшы вучэньне Аўгустына, царква абвесьціла сябе зямной часткай Божага града, і пазыцыянавала сябе як вярхоўнага арбітра ў зямных справах. Аўгустын рэзка супрацьпастаўляў царкву і дзяржаву. Сваім меркаваньнем пра тое, што «град зямны», то бок дзяржаўнасьць, зьвязаны з царствам [[д’ябал|д’ябла]], ён паклаў пачатак многім сярэдневечным [[ерась|ерасям]]. Але адначасова ён абмяркоўваў ідэю абнаўленьня «града зямнога» ў рэчышчы хрысьціянскай цноты: усе формы кіраваньня павінны паважаць Бога і чалавека.
 
== Вонкавыя спасылкі ==
{{Commons}}
{{Commons|Category:Augustine of Hippo|выгляд=міні}}
* [http://www.pravenc.ru/text/62610.html «Августин Аврелий»]. Праваслаўная энцыкляпэдыя {{ref-ru}}
* [http://www.vehi.net/avgustin/ispoved/01.html Confessiones (Исповедь)]. Пераклад {{ref-ru}}
* [http://www.documentacatholicaomnia.eu/20_40_0354-0430-_Augustinus,_Sanctus.html Зборнік твораў Аўгустына]. {{ref-la}}
 
{{Хрысьціянства}}
 
[[Катэгорыя:Сьвятыя]]
[[Катэгорыя:Вікіпэдыя:Істотныя артыкулы]]
[[Катэгорыя:Хрысьціянскія апалягетыкі]]
[[Катэгорыя:Вікіпэдыя:Істотныя артыкулы]]
160 610

зьменаў