Розьніца паміж вэрсіямі «Юда Тадэй»

10 байтаў выдалена ,  2 гады таму
д
стыль
д (пасьлядоўнасьць назваў)
д (стыль)
Сьвяты зьяўляўся сваяком [[Езус Хрыстус|Езуса Хрыстуса]], яму належыць аўтарства адной з кнігаў [[Новы Запавет|Новага Запавету]] — Пасланьне сьвятога Апостала Юды. Гэтая праца ў найпераканаўчы спосаб сьведчыць пра ягоную сьціпласьць, бо тутака Апостал ніякім чынам не зазначае пра ўласную [[роднасьць]] з Панам Езусам.
 
Сьвяты Юда Тадэвуш ведаў, што ягонае наканаваньне — абвяшчаць па сьвеце [[Дабравесьце|Добрую Навіну]] аж да астатніх хвілін зямнога жыцьця. Па [[Таемная вячэра|Апошняй Вячэры]] ён вырушыў у апостальскае падарожжа. Сьпярша сьв. Юда Тадэвуш накіраваўся ў [[Мэсапатамія|Мэзапатамію]], пасьля ў [[Пэрсія|Пэрсіі]] ён напаткаў [[Сьвяты Сымон|сьв. Сымона]], і ад тых часоў Апосталы ўдваіх абвяшчалі Веру ў Хрыста ў [[Лібія|Лібіі]] ды Пэрсіі. Урэшце, іхная чыннасьць далася ў знакі паганцам. Сьв. Юда й сьв. Сымон мелі пакутніцкі скон: іх забілі кіямі.
 
Парэшткі [[Апостал]]а пахавалі ў [[Рым]]е, дзе яны аж дагэтуль захоўваюцца ў [[Сабор Сьвятога Пятра|базыліцы Cьв. Пятра]].
 
Здавён сьв. Юду Тадэвуша ўшаноўваюць як апекуна ў безнадзейных справах. Папа [[Павал ІІІ (папа рымскі)|Павал ІІІ]] у брэве 22 верасьня 1548 году ўдзяліў поўны адпуст тым, хто чытацьме малітвы каля рэліквіяў Апостала ў дзень ягонага сьвята ([[28 кастрычніка]]).
159 567

зьменаў