Розьніца паміж вэрсіямі «Мэц»

31 байт выдалены ,  2 гады таму
д
афармленьне
(шаблён, афармленьне)
д (афармленьне)
З 1871 па 1918 і 1940—1944 гады Мэц уваходзіў у склад [[Нямеччына|Нямеччыны]]. Горад традыцыйна быў добра ўмацаваны; [[Сэбастыян лё Прэтр дэ Вабан|Сэбастыян Вабан]] у свой час пісаў каралю, што «крэпасьці абараняюць правінцыі каралеўства, а Мэц — дзяржаву ўвогуле. Нямецкая адміністрацыя пажадала зьнесьці ўмацаваньні й пракласьці на іхнім месцы [[бульвар]]ы й набярэжныя. З старажытных умацаваньняў ацалела толькі грандыёзная [[Брама немцаў]]. Сваё цяперашняе аблічча стары горад і ягоныя спальныя раёны набылі пасьля [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]]. І сёньня па архітэктуры можна адрозьніць «францускі» й «нямецкі» Мэц.
 
== ВыбітнасьціСлавутасьці ==
З архітэктурных помнікаў Мэцу найбольшай вядомасьцю карыстаюцца два сярэднявечныя мосты Нябожчыкаў, [[опэрны тэатар]] сярэдзіны XVIII стагодзьдзя, адна з найстарэйшых цэркваў Францыі — [[Базыліка Сэн-П’ер-о-Нонэн (Мэц)|базыліка Сэн-П’ер-о-Нонэн]], пабудаваная ў канцы [[III стагодзьдзе|III]] — пачатку IV стагодзьдзя і [[Сабор Сьвятога Стэфана (Мэц)|сабор Сьвятога Стэфана]], адзін з самых высокіх у Францыі. У ім можна сузіраць ня толькі [[вітраж]] XIII—XIV стагодзьдзяў, але й працы авангардытаў XX стагодзьдзя [[Марк Шагал|Марка Шагала]] й [[Жак Віён|Жака Віёна]]. Пэрыяд нямецкага валадарства наклаў свой ​​адбітак на аблічча гораду. На адным з астраўкоў высіцца вялікая лютэранская царква — [[Новы храм (Мэц)|Новы храм]], асьвячоны ў 1904 годзе ў прысутнасьці кайзэра [[Вільгельм II|Вільгельма II]]. З 12 траўня 2010 году ў Мэцы зьявілася яшчэ адна славутасьць: першая ў Францыі філія [[Цэнтар Пампіду (Парыж)|парыскага]] [[Цэнтар Пампіду (Мэц)|Цэнтру культуры і мастацтва Пампіду]].
 
== Галерэя ==
159 568

зьменаў