Розьніца паміж вэрсіямі «Польская культура ў міжваенны пэрыяд»

- «сучасныя»
(- «сучасныя»)
'''По́льская культу́ра ў [[Міжваенны пэрыяд у Польшчы|міжвае́нны пэры́яд]]''' засьведчыла час адраджэньня, балазе Польшча ўжо не была прыгнечанай краінамі-удзельніцамі [[Падзелы Рэчы Паспалітай|падзелаў Рэчы Паспалітай]]. У гэтым часавым прамежку назіраўся як адыход элітарнай культуры шляхты XIX стагодзьдзя, так і традыцыйнай фальклёрнай культуры падчас уздыму новай масавай культуры, набліжанай да інтэлігенцыі, якая складала новае польскае грамадзтва<ref name="stud">[http://www.stud.umk.pl/~kcz/polska_1918_39.htm Trudności i osiągnięcia gospodarcze i kulturalne Polski okresu międzywojennego: Zasadnicze etapy rozwoju kultury, oświaty, nauki i sztuki polskiej w okresie międzywojennym] {{ref-pl}}</ref>.
 
Польская культуры была дыфэрэнцыяваная паміж трыма былымі краінамі-удзельніцамі падзелаў Рэчы Паспалітай. Тэрыторыі, якія адыйшлі да Прусіі, зьяўляліся найбольш разьвітымі, тым часам як усходнія і паўднёвыя землі — тэрыторыі, падзеленыя паміж [[Расея]]й і [[Аўстрыя]]й — зьяўляліся аднымі з самых няразьвітых рэгіёнаў у [[Эўропа|Эўропе]]<ref name="stud"/>. Зь цягам часу культурныя цэнтры [[Варшава|Варшавы]], [[Кракаў|Кракава]], [[Вільня|Вільні]] (сучасны Вільнюс) і [[Львоў|Львова]] (сучасны Львіў) узьнялі сябе да ўзроўню буйнейшых эўрапейскіх гарадоў.
 
Тым часам як паняцьце польская культура адносіцца ў асноўным да польскамоўнай культуры ў Польшчы і іншых краінах, Другая Польская рэспубліка мела таксама некалькі самаразьвіваючыхся нацыянальных меншасьцей, найбольш значнымі зь якіх былі [[габрэі]], [[украінцы]], [[беларусы]], [[летувісы]] і немцы.