Розьніца паміж вэрсіямі «Васіль Мельяновіч»

(Створана старонка са зьместам '{{Асоба |імя = Васіль Мельяновіч |арыгінал імя = |партрэт = |а...')
 
Пасьля атрыманьня незалежнасьці, жыў на два дамы: адзін у ЗША, а другі – у Менску. Хаця і дому ў традыцыйным разуменьні ў яго ніякага не было – здымаў сьціплую кватэру і марыў, што некалі прыдбае ў ваколіцах Менску катэдж. Плянаваў адкрыць уласную фірму, якая дапамагала-б беларусам асвойваць азы бізнэсу, мэнэджмэнту, зьбіраўся чытаць лекцыі. Але не атрымалася. Адзінае, што зрабіў – правёў за свой кошт лінію электраперадач на аддалены хутар ля Лунінца, дзе дасюль пры газавай лямпе жыла ягоная сваячка.
 
Пазьней беларускія ўлады забаранілазабаранілі Мельяновічу ўезд у краіну.
 
Узброены шматгадовым досьведам удзелу ў прэзыдэнцкіх ды іншых выбарчых кампаніях, ён прапаноўваў беларускай апазыцыі свае паслугі, і бываў глыбока абражаны, калі заставаўся незапатрабаваным.
Напрыканцы 1990-х гадоў прадаў вялікі дом з друкарняй у штаце Мэрылэнд і перабраўся ў штат [[Агаё]], бліжэй да славутага культурнага цэнтру “Полацак”.
 
Пасьля сьмерці, яго жонка, беларуская журналістка й мастачка [[Тацяна Антонава-Мельяновіч]], й мастачка, пахавала урну з Васілёвым прахам у Азярніцы, побач з магілаю яго дзеда<ref>[http://www.bielarus.org/open.php?n=505&a=11 “МАЁ ЖАДАНЬНЕ – ВЯРНУЦЦА Ў БЕЛАРУСЬ...”], [[Беларус (газэта)|Беларус]] №505 </ref>.
 
== Крыніцы ==
840

зьменаў