Розьніца паміж вэрсіямі «Альбін Стаповіч»

д
афармленьне, артаграфія
д (афармленьне, артаграфія)
'''Альбін Стаповіч''' (пс. ''УладзімірУладзімер Загорскі''; [[18 сакавіка]] [[1894]], в. [[Барані]], [[Сьвянцянскі павет (РасейскаяВіленская імпэрыягубэрня)|Сьвянцянскі павет]], [[Віленская губэрня]], цяпер [[Астравецкі раён]], [[Гарадзенская вобласьць]] — [[18 сьнежня]] [[1934]]) — беларускі грамадзка-палітычны і [[каталіцтва|каталіцкі]] музычны, сьвецкі дзяяч. Брат [[Казімер Сваяк|Казімера Сваяка]].
 
== Біяграфія ==
Нарадзіўся ў вёсцы [[Барані]] [[Сьвянцянскі павет (РасейскаяВіленская імпэрыягубэрня)|Сьвянцянскага павету]] [[Віленская губэрня|Віленскае губэрні]] (цяпер [[Астравецкі раён]] [[Гарадзенская вобласьць|Гарадзенскае вобласьці]]).
 
Навучаўся ў кансэрваторыі Монтвіла ў [[Вільня|Вільні]], [[Казанскі ўнівэрсытэт|Казанскім унівэрсытэце]]. Кіраваў касьцёльным хорам у [[Казань|Казані]] ([[1913]]—[[1921]]1913—1921). Пасьля вярнуўся ў Вільню. Навучаўся ў [[Віленскі ўнівэрсытэт|Віленскім унівэрсытэце]]. У [[1922]] годзе кіраваў беларускім хорам. Выкладаў музыку ў [[Віленская беларуская гімназія|Віленскай беларускай гімназыі]]. У [[1923]] годзе ўвайшоў у рэвізыйнуюрэвізійную камісыю [[Беларускі студэнцкі саюз|Студэнцкага саюзу]]. Адзін з заснавальнікаў Беларускага каапэратыўнага земляробча-прамысловага банку.
 
У [[1926]] годзе — сакратар Віленскага кола [[БІГіК|Беларускага Інстытутуінстытуту Гаспадаркігаспадаркі і Культурыкультуры]]. У [[1930]]—[[1934]]1930—1934 гадах — намесьнік старшыні, старшыня Віленскага кола. Кіраўнік беларускага хору пры ім. Актыўны сябар [[Беларуская хрысьціянская дэмакратыя (1927)|Беларускай хрысьціянскай дэмакратыі]]. У [[1926]] — сакратар, [[1927]]1927—1930 [[1930]] віцэ-старшыня. З траўня [[1926]] году кіраўнік [[Беларуская друкарня імя Францішка Скарыны|Беларускай Друкарнідрукарні імя Францішка Скарыны]]. Удзельнік зьезду [[Сялянскі Саюз|Сялянскага Саюзсаюзу]]у [[24 сакавіка]] [[1926]] году. Нейкі час ([[1927]]—[[1928]]1927—1928) рэдактар «[[Беларуская крыніца|Беларускай крыніцы]]». У [[1928]]—[[1930]]1928—1930 гадах пасол Сойму (абраны ад [[Блёк Нацыянальныхнацыянальных Меньшасьцяўменшасьцяў|Блёку нацыянальных меншасьцяў]]), сябра [[Беларускі пасольскі клюб|Беларускага Пасольскагапасольскага клюбу]]. У [[1930]] годзе намесьнік старшыні Беларускага Нацыянальнаганацыянальнага камітэту. У [[1930]] годзе спрабаваў стварыць уласную палітычную партыю Беларускіх Незалежныхнезалежных Радыкалаўрадыкалаў.
 
Кіраваў беларускім хорам пры касьцёле сьв. Мікалая ў Вільні.
 
Аўтар некалькіх беларускіх песень, у тым ліку гімна [[БІГіК|Беларускага інстытуту гаспадаркі і культуры]] «[[Дзе чутны мовы нашай гукі]]». Друкаваўся ў разнастайных беларускіх выданьнях «Наш шлях», «Крыніца», «Родныя гоні», «Нёман», «Новы шлях», «Шлях моладзі», «Самапомач». У 1935 годзе пабачыў сьвет яго сьпеўнік «Za Baćkaŭščenu» выдадзены БІГіК накладам 1000 асобнікаў.
 
Пахаваны ў [[Вільня|Вільні]] на [[Могілкі Росы|могілках Росы]].
* Глагоўская А. Кар’еру пачынаў у Цеханоўцы // Спадчына № 6, 1994
* Юры Туронак. Мадэрная гісторыя Беларусі. — Вільня, 2006
* Малгажата Мароз. «KRYNICA» Ideologia i przywódcy białoruskiego katolicyzmu”katolicyzmu. — Беласток, 2001
 
== Вонкавыя спасылкі ==
159 567

зьменаў