Розьніца паміж вэрсіямі «Ісая Казінец»

артаграфія
(артаграфія)
(артаграфія)
'''Ісая Паўлавіч (Пінхусовіч) Казінец''' ([[9 красавіка]] [[1910]] — [[7 траўня]] [[1942]]) — адзін з кіраўнікоў менскага падпольля ў час Другой Сусветнайсусьветнай вайны.
 
== Жыцьцяпіс ==
Нарадзіўся 9 красавіка 1910 году ў г. [[Генічаск]] ([[Украіна]]) у габрэйскай сям’і. Ягоны бацька ў часе Грамадзянскай вайны ўзначальваў групу бальшавікоў, за што быў забіты казакамі ў 1918 годзе. З 1922 году жыў у [[Батумі]]. У 1931—1936 гадах вучыўся ў Кіеўскім нафтавым інстытуце. З 1936 па 1937 году служыў у войску. У 1940 годзе накіраваны працаваць у [[Менск]], а пасьля ў Беласток галоўным інжынэрам «Нафтазбыт». У 1941 годзе пасьля нападу немцаў на Беласток, узараваў усе запасы нафты і пешкі накіраваўся ў Менск. У Менску Казінец пачаў зьбіраць людзей для арганізацыі падпольля. Ужо ў лістападзе 1941 году ён быў выбраны сакратаром Менскага падпольнага гаркому партыі. Да вясны 1942 году сетка падпольля, створаная Казінцом, зьдзейсьніла каля 100 дывэрсійных апэрацыяў у горадзе. Дзякуючы наладжаным сувязям зь менскім гета, былі створаныя рамонтныя майстэрні. У сакавіку 1942 годзе СД арыштавала некалькіх кіраўнікоў падпольля. Нехта зь іх выдаў Казінца. 26 сакавіка 1942 году Казінец быў арыштаваны СД. 7 траўня 1942 году Казінец разам з 28 удзельнікамі падпольля быў павешаны ў гарадзкім сквэры (Аляксандраўскім).
[[9 красавіка]] [[1910]] г. — нарадзіўся ў г. [[Генічаск]] ([[Украіна]]) у габрэйскай сямьі. Ягоны бацька ў часе Грамадзянскай вайны ўзначальваў групу бальшавікоў, за што быў забіты казакамі ў [[1918]] г.
 
З [[1922]] г. жыў у [[Батумі]].
 
У [[1931]]—[[1936]] гг. вучыўся ў Кіеўскім нафтавым інстытуце.
 
З [[1936]] па [[1937]] г. служыў у войску.
 
У [[1940]] г. накіраваны працаваць у [[Менск]], а пасля ў Беласток галоўным інжынерам «НАФТАЗБЫТ».
 
[[1941]] г. пасля нападу немцаў на Беласток, узараваў усе запасы нафты і пешкі накіраваўся ў Менск.<br />
У Менску Казінец пачаў збіраць людзей для арганізацыі падполля. Ужо ў лістападзе [[1941]] г. ён быў выбраны сакратаром Менска падпольнага гаркома партыі.<br />
Да вясны [[1942]] г. сетка падпольля, створаная Казінцом, зьдзейсніла каля 100 дыверсійных аперацый у горадзе. Дзякуючы наладжаным сувязям з менскім гета, былі створаныя рамонтыня майстэрні. <br />
У сакавіку [[1942]] г. СД арыштавала некалькіх кіраўнікоў падполля. Нехта з іх выдаў Казінца.<br />
[[26 сакавіка]] [[1942]] г. Казінец быў арыштаваны СД.<br />
[[7 траўня]] [[1942]] г. Казінец разам з 28 удзельнікамі падполья быў павешаны ў гарадзкім скверы (Аляксандраўскім).
 
== Памяць ==
Заслугі Казінца былі прызнаныя толькі праз 20 годгадоў. У [[1965]] г. годзе яму пасмяротнапасьмяротна прысвоілі званьне Героя Савецкага СаюзаСаюзу. У Менску ёсць плошча, вуліца і завулак, названыя ў гонар Казінца. Яго дзейнасьць стала асновай для напісаньня раманаў «Руіны страляюць ва ўпор» (аўтар — І. Новікаў) і «Прароцтва Казінца» (аўтра — Л. Зубараў), а таксама сюжэту 6-сэрыйнага фільму «Руіны страляюць…».
Яго дзейнасць стала асновай для напісаньня раманаў «Руіны страляюць ва ўпор» (аўтар — І. Новікаў) і «Прароцтва Казінца» (аўтра — Л. Зубараў), а таксама сюжэту 6-серыйнага фільма «Руіны страляюць ...».
 
== Дадатковыя зьвесткі ==
== Цікавы факт ==
Паплечніцай па падпольлі і блізкай сяброўкай Казінца была Леля Равенская — дачка знакамітага кампазітаракампазытара [[Мікола Равенскі|Міколы Равенскага]]. Была расстраляная летам 1942 ггоду.
 
== Вонкавыя спасылкі ==
 
{{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Казінец, Ісая}}
 
[[Катэгорыя:Нарадзіліся 9 красавіка]]
[[Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1910 годзе]]
[[Катэгорыя:Памерлі ў Менску]]
[[Катэгорыя:Павешаныя]]
 
{{ізаляваны артыкул}}
159 595

зьменаў