Беларускі навукова-дасьледчы інстытут дакумэнтазнаўства і архіўнай справы: розьніца паміж вэрсіямі

д
(катэгорыя (статус дзяржаўнай архіўнай установы Рэспублікі Беларусь))
* разьвіцьцё тэорыі дакумэнтазнаўства, архівазнаўства, археаграфіі і крыніцазнаўства;
* комплексны аналіз дакумэнтацыі ў органах кіраваньня і іншых арганізацыях;
* вызначэньне шляхоў скарачэньня патокаў справавых папераў, уключаючы стварэньне сыстэмы уніфікацыіўніфікацыі дакумэнтаў;
* распрацоўка навуковых прынцыпаў публікацыі дакумэнтаў і матэрыялаў Нацыянальнага архіўнага фонду Рэспублікі Беларусь;
* дасьледаваньне праблем гісторыі Беларусі, яе дзяржаўнасьці і культуры;
 
== Выдавецкая дзейнасьць ==
Выдаў кнігі «І верш і эпас тэлеграфным радком…» А. М. Міхальчанкі, «Рассакрэчаныя архівы» (абедзьве 1993), «Расстраляныя, замучаныя, павешаныя: Аб фашысцкім генацыдзе ў Брэсце» У. П. Самовіча, «Агнём і мячом: Хроніка польскага нацыяналістычнага падполля ў Беларусі (1939—1953)» В. І. Ермаловіча і С. У. Жумара (абедзьве 1994), «Нямецка-фашысцкі генацыд на Беларусі (1941—1944)», «Бібліяграфія акупацыйных перыядычных выданняў, якія выходзілі на тэрыторыі Беларусі ў 1941—1944» С. У. Жумара, «У фонд Перамогі: патрыятычны рух працоўных Беларусі ў гады ВАВ (1941—1945 гг.)» А. Ф. Макарэвіча, «Рабочы рух у Беларусі (чэрвень 1907 — люты 1917)» Э. М. Савіцкага, «Кастрычніцкая рэвалюцыя на Беларусі: асаблівасці і вынікі» І. М. Ігнаценкі, «Дакументы Нацыянальнага архіўнага фонду Рэспублікі Беларусь у Нацыянальнай бібліятэцы і музеях сістэмы Міністэрства культуры і друку Рэспублікі Беларусь: Даведнік» (усе 1995), «Архіўная справа на Беларусі ў дакументах і матэрыялах (1921—1995)», «Альбом формаў арганізацыйна-распарадчых дакументаў» (абедзвеабедзьве 1996) і іншыя.
 
== Крыніцы ==
155 515

зьменаў