Валенці Швыкоўскі: розьніца паміж вэрсіямі

д
кірылічная «с»
д (→‎Біяграфія: выпраўленьне спасылкі)
д (кірылічная «с»)
У [[1841]] ажаніўся з шляхцянкай [[Ашмянскі павет|Ашмянскага павету]] Гермініяй Парфір’еўнай Важынскай. Бацька яе, [[Парфірый Важынскі]], быў адным з кіраўнікоў [[Паўстаньне 1830-1831 гадоў|вызвольнага паўстаньня 1830—1831 гадоў]] у [[Польшча|Польшчы]], [[Летува|Летуве]] і [[Беларусь|Беларусі]]. Шлюб быў бязьдзетны.
[[Файл:Pružany. Пружаны (XIX).jpg|міні|[[Пружанскі палацык|Сядзіба Швыкоўскіх]] у Пружане. XIX стагодзьдзе]]
У [[1843]] па сьмерці бацькі Пятра Бэрнардавіча атрымаў ва ўласнасьць [[пружанскі ключ]]; ягоны брат Міхаіл атрымаў новаўтвораны маёнтак [[Белавусаўшчына]]<ref>{{Спасылка | аўтар = | прозьвішча = | імя = | аўтарlink = | cуаўтарысуаўтары = | дата публікацыі = | url = http://museum.pruzhany.com/publ/1-1-0-13| загаловак = Валенці Швыкоўскі| фармат = | назва праекту = | выдавец = Музэй-сядзіба «[[Пружанскі палацык]]»| дата = 18 лістапада 2011 | мова = | камэнтар = }}</ref>. У [[1854]] Валенці быў абраны [[Маршалак павятовы|маршалкам]] [[Пружанскі павет (Расейская імпэрыя)|Пружанскага павету]].
 
Ёсьць зьвесткі пра тое, што Швыкоўскі падтрымаў паўстанцаў [[Кастусь Каліноўскі|Кастуся Каліноўскага]], дапамагаючы ім лекамі, грашыма і зброяй (у 2003 годзе ў гарадзкім парку Пружаны ля [[Пружанскі палацык|палацыку]] было знойдзена сховішча зброі тых часоў). Сам пружанскі маршалак ня быў заўважаны ў баявых дзеяньнях супраць царскіх войскаў. Тым ня менш, ягоную сядзібу сканфіскавалі, а самому яму давялося шукаць прытулку ў [[Бэльґія|Бэльгіі]], [[Францыя|Францыі]], [[Італія|Італіі]].
 
== Вонкавыя спасылкі ==
* {{Спасылка | аўтар = | прозьвішча = | імя = | аўтарlink = | cуаўтарысуаўтары = | дата публікацыі = | url = http://museum.pruzhany.com/publ/1-1-0-13| загаловак = Валенці Швыкоўскі | фармат = | назва праекту = | выдавец = Музэй-сядзіба «Пружанскі палацык»| дата = 8 траўня 2009 | мова = | камэнтар = }}
 
{{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Швыкоўскі, Валенці}}
32 635

зьменаў