Розьніца паміж вэрсіямі «Запольле (Пінскі раён)»

дапаўненьне
(выпраўленьне спасылак, дапаўненьне)
(дапаўненьне)
 
== Гісторыя ==
Першыя згадкі адносяцца да [[1488]]<ref>Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Пінскага раёна. Мн.: БЕЛТА, 2003. - с.585</ref> року
Згадваецца ў 1496 годзе. У вёсцы захаваўся сядзібна-паркавы ансамбль [[Плятэры|Плятэраў]].
У [[1496]] Вайвошка Разіевіч атрымлівае ад пінскіх князёў дазвол на продаж Запольля Федзьку Тышкевічу, пазьней яно перайшло ва ўласнасьць Друцкіх-Любецкіх. Пасьля замужжа Юзэфы Друцкай-Любецкай з Войцэхам Пуслоўскім веска пераходзіць да [[Пуслоўскія|Пуслоўскіх]], і ў наступным пакаленьні фальварак пераходзіць у спадчыну да іхняга сына Вандаліна. Вандалін жа аддае Запольле сваёй дачцэ ў пасаг, якая ў [[1872]] року выходзіць замуж за графа Бройль-Плятэра. Апошнім уладальнікам Запольля быў іхні сын Стэфан Мар'ян Вандалін.
 
У Запольлі адбываліся цырымоніі з нагоды прыезду караля [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]] [[Станіслаў Аўгуст Панятоўскі|Станіслава Аўгуста Панятоўскага]]. Памятны візыт адбыўся ў [[1784]] року. На запольскім полі быў праедзены агляд войскаў, затым у парку адбыўся вячэрні баль зь ілюмінацыяй.
 
У час [[Вялікая Айчынная вайна|Вялікай Айчыннай вайны]] сядзібу займалі салдаты [[вэрмахт]]а, пасьля вайны выкарыстоўвалася як жылая. Будынак захаваўся і зараз.
 
== Крыніцы ==
{{Крыніцы}}
 
== Літаратура ==
* Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Пінскага раёна. Мн.: БЕЛТА, 2003. - 624с.
 
== Вонкавыя спасылкі ==
117

зьменаў