Імрэ Тэкэлі: розьніца паміж вэрсіямі

Памер не зьмяніўся ,  8 гадоў таму
д
артаграфія
д (ну хоць аўгсбурскі правільна напісана)
д (артаграфія)
|Сукіраўнік =
|Папярэднік = [[Міхай I Апафі]]
|Наступнік = [[Фэрэнц II РакоціРакацы]]
 
|Пасада2 = Кароль [[Верхняя Вугоршчына|Верхняй Вугоршчыны]]
Заручыўшыся падтрымкай францускага караля [[Люі XIV]], куруцы паўсталі «pro libertate et justitia» і абралі Тэкэлі сваім лідэрам. Паўстаньне пачалося ў 1678 року. Неўзабаве Ўсходняя Вугоршчына і цэнтральныя [[Вольнае каралеўскае шахцёрскае места|шахтэрскія месты]] перайшлі пад іхні кантроль. У 1681, узмоцнены 10 000 трансыльванцаў і турэцкімі войскамі пад даводзтвам [[Паша (тытул)|пашы]] [[Арадзя|Надзьварда]] (цяпер Арадзя ў [[Румынія|Румыніі]]), Тэкэлі змусіў імпэратара пагадзіцца на замірэньне.
 
У чэрвені 1682 Імрэ Тэкэлі ажаніўся з харвацкай княгіняй [[Ілона Зрыні|Ілонай Зрыні]], удавой князя [[Фэрэнц I РакоціРакацы|Фэрэнца I РакоціРакацы]].
 
Недавер Тэкэлі да імпэратара падбіў яго зьвярнуцца па дапамогу да [[Асманы (дынастыя)|султана]] [[Мехмед IV|Мехмеда IV]], які прызнаў яго каралём [[Верхняя Вугоршчына|Верхняй Вугоршчыны]]) пры ўмове шторочнай выплаты 40 000 [[талер]]аў. Цягам усяго году Тэкэлі заваёўваў адну крэпасьць за другой і пашырыў свае ўладаньні да ракі [[Ваг]]. На двух соймах, у [[Кошыцы|Кашы]] (цяпер Кошыцы, Славаччына) і [[Тая|Таі]], in 1683, магнаты выразылі заклапочанасьць ягоным збліжэньнем з асманамі, што магло пазбавіць краіну незалежнасьці, і таму адмовіліся прадаставіць яму фінансы і мабілізаваць насельніцтва ў войска, таму ён узяў неабходнае гвалтам.
155 404

зьмены