Розьніца паміж вэрсіямі «Сынаптычныя Эвангельлі»

(Выдалены ўвесь зьмест старонкі)
[[Файл:Relationship between synoptic gospels.png|thumb|right|200px|Дыяграма, якая паказвае сувязь паміж сынаптычнымі Эвангельлямі]]
'''Сынаптычныя Евангельлі''' ({{lang-el|συνοπτικός}}, букв. «са-назіраючы» от {{lang-el|σύν}}, «разам» и {{lang-el|όψις}}, «бачаньне, глядзельнае ўяўленьне») — называюць [[Евангелле|Евангельлі]] ад [[Евангелле паводле Матфея|Матфея]], [[Евангелле паводле Марка|Марка]] і [[Евангелле паводле Лукі|Лукі]], таму што яны ўключаюць у сябе шматлікія аднолькавыя гісторыі, часта ў той жа пасьлядоўнасьці, і падобныя фармулёўкі. Гэтая ступень паралелізму ў зьмесьце, апавяданьні і разьмяшчэньні, мовы і структуры прапановы можа быць растлумачана за кошт літаратурнай ўзаемазалежнасьці. Шматлікія навукоўцы лічаць, што гэтыя Евангельлі напісаны з аднаго пункту гледжаньня і выразна зьвязаныя паміж сабой.
 
На думку большасьці дасьледчыкаў, [[Марк, евангеліст|Марк]] быў першым, хто напісаў сваё Евангельле. [[Матфей, евангеліст|Матфей]] і [[Лука, евангеліст|Лука]] затым выкарыстоўваюць Евангельле паводле Марка як крыніцу, а таксама прыводзяцца гіпатэтычныя выказваньні аб існаваньні Евангельля вядомага як [[Крыніца Q]]. Евангельлі паводле Матфея і Лукі таксама ўключаны унікальныя матэрыялы і крыніцы для гэтага матэрыялу вызначаны адпаведна як [[Крыніца M|M]] і [[Крыніца L|L]].
 
Сінаптычныя Евангельлі зьяўляюцца асноўнай крыніцай гістарычных зьвестак пра [[Ісус Хрыстос|Ісуса]].
 
[[Апакрыфічныя Евангеллі]], а таксама кананічнае [[Евангелле паводле Яна]], моцна адрозьніваюцца ад сінаптычных Евангельляў.
 
Назва сінаптычныя Евангельлі выкарыстоўваецца з [[XVIII стагоддзе|XVIII стагодзьдзя]], калі Іяган Якаў Грысбах выдаў тры Евангельлі ў [[1776]] у выглядзе [[Сінопсіс]]а паралельнымі радкамі.
 
{{Накід}}
[[Катэгорыя:Кнігі Новага Запавету]]
[[Катэгорыя:Хрысьціянства]]
5737

зьменаў