Розьніца паміж вэрсіямі «Пасэйдон»

1260 байтаў дададзена ,  8 гадоў таму
д
дапаўненьне, шаблён, літаратура
д (робат дадаў: ckb:نێپتون)
д (дапаўненьне, шаблён, літаратура)
{{Старажытнагрэцкі бог
'''Пасэйдон''', ({{мова-el|Ποσειδών}}) — Бог мораў. Сын [[Кронас]]а і [[Рэя|Рэі]].
| Імя = Пасэйдон
Пасэйдон быў змушаны прызнаць вяршэнства [[Зэўс]]а, але лічачы сябе роўным яму, выступіў супраць разам з [[Гера|Герай]] і [[Афрадыта|Афрадытай]], але патрываў паразу і быў выратаваны [[Фетыда|Фетыдай]]. Пры падзеле сьвету яму дасталіся моры. Паступова Пасейдон адціснуў старажытных мясцовых багоў мораў: [[Нярэй|Нярэя]], [[Акіян, бог|Акіяна]], [[Пратэй|Пратэя]] і іншых. Пасэйдон са сваёй жонкай [[Амфітрыта|Амфітрытай]] і сынам [[Трытон|Трытонам]] жылі ў раскошным палацы на дне мора ў асяродзьдзі [[Нэрэіды|нэрэід]], [[Гіпакампус|гіпакампаў]] і іншых насельнікаў мора, імчаўся па моры на калясьніцы, запрэжанай даўгагрывымі канямі, з трызубцам якім выклікаў буры, разьбіваў скалы, выбіваў крыніцы і г. д. Пасэйдон разам з [[Апалён]]ам узьвёў сьцены ў [[Троя|Троі]], а калі цар [[Лаамедонт]] не аддаў ім абяцанага поплатка, наслаў на горад марскіх пачвар, якія елі людзей. У [[Траянская вайна|Траянскай вайне]] ён быў на баку [[Ахейцы|ахейцаў]]. Затым Пасэйдон перасьледваў [[Адысей|Адысея]] за тое, што той асляпіў яго сына [[Паліфем|Паліфема]]. Ударам трызубца Пасэйдон разьбіў скалу і загубіў Аіліда. Пасэйдон лічыўся заступнікам конегадоўлі і меў мянушку Гіпій (Конны). У яго гонар уладкоўвалі [[Істмійскія гульні]] з коннымі рысталішчамі. Культ Пасэйдона быў шырока распаўсюджаны ва ўсёй [[Старажытная Грэцыя|Грэцыі]], асабліва ў прыбярэжнай частцы і на выспах. Яго храмы стаялі на высокіх мысах і пярэсмыках. Сьвятымі жывёламі Пасэйдона былі конь, дэльфін, бык; сьвятым дрэвам — хвоя. Адлюстроўвалі яго магутным мужам, як правіла, з трызубцам у руцэ. У рымлян атаясамляўся з Нэптунам.
| Выява = Neptuno colosal (Museo del Prado) 01.jpg
| Памер = 250пкс
| Подпіс выявы = Пасэйдон
| Бог =
| Месцазнаходжаньне =
| Сымбаль = трызубец
| Сымбалі =
| Муж =
| Жонка = [[Амфітрыта]]
| Бацька = [[Крон]]
| Маці = [[Рэя]]
| Браты і сёстры = [[Зэўс]], [[Аід]], [[Дэмэтра]], [[Гестыя]], [[Гера]]
| Дзеці = [[Трытон]]
| Адпаведнік = [[Нэптун]]
| Гара =
}}
 
'''Пасэйдон''', ({{мова-el|Ποσειδών}}) — Бог мораў. Сын [[Кронас]]а і [[Рэя|Рэі]].
 
Пасэйдон лічыўся заступнікам конегадоўлі і меў мянушку Гіпій (Конны). У яго гонар уладкоўвалі [[Істмійскія гульні]] з коннымі рысталішчамі. Культ Пасэйдона быў шырока распаўсюджаны ва ўсёй [[Старажытная Грэцыя|Грэцыі]], асабліва ў прыбярэжнай частцы і на выспах. Яго храмы стаялі на высокіх мысах і пярэсмыках. Сьвятымі жывёламі Пасэйдона былі конь, дэльфін, бык; сьвятым дрэвам — хвоя. Адлюстроўвалі яго магутным мужам, як правіла, з трызубцам у руцэ. У рымлян атаясамляўся з [[Нэптун]]ам.
 
== Міты ==
Пры нараджэньні быў паглынуты сваім бацькам [[Крон]]ам, які баяўся быць зьвергнутым сваімі ж дзяцьмі, але пасьля некалькіх год вернуты малодшым братам [[Зэўс]]ам, пасьля чаго далучыўся да яго барацьбы з тытанамі. Атрымаўшы перамогу, браты падзялілі здабытую ўласнасьць паміж сабой, у якой Пасэйдон атрымаў уладу над марамі. Паступова Пасэйдон адціснуў старажытных марскіх багоў: [[Нярэй|Нярэя]], [[Акіян,|Акіяна]], [[Пратэй|Пратэя]] і іншых. Пасэйдон са сваёй жонкай [[Амфітрыта|Амфітрытай]] і сынам [[Трытон|Трытонам]] жылі ў раскошным палацы на дне мора ў асяродзьдзі [[Нэрэіды|нэрэід]], [[Гіпакампус|гіпакампаў]] і іншых насельнікаў мора, імчаўся па моры на калясьніцы, запрэжанай даўгагрывымі канямі, з трызубцам, якім выклікаў буры, разьбіваў скалы, выбіваў крыніцы.
 
=== [[Траянская вайна]] ды [[Адысея]] ===
Пасэйдон разам з [[Апалён]]ам узьвёў сьцены ў [[Троя|Троі]], а калі цар [[Лаамедонт]] не аддаў ім абяцанага поплатка, наслаў на горад марскіх пачвар, якія елі людзей. У [[Траянская вайна|Траянскай вайне]] ён быў на баку [[Ахейцы|ахейцаў]]. Затым Пасэйдон перасьледваў [[Адысей|Адысея]] за тое, што той асляпіў яго сына [[Паліфем|Паліфема]]. Ударам трызубца Пасэйдон разьбіў скалу і загубіў Аіліда.
 
== Літаратура ==
* Кун, Н. А. Легенды и мифы древней Греции / Н. А. Кун. - М: Государственное учебно - педагогическое издательство министерства просвещения РСФСР, 1957. - 464с.
* Тахо-Годи, А. А. Греческая мифилогия / А. А. Тахо-Годи. - М: Искусство, 1989. - 304с.
 
== Вонкавыя спасылкі ==
117

зьменаў