Элейская школа: розьніца паміж вэрсіямі

17 байтаў выдалена ,  10 гадоў таму
афармленьне, катэгорыя
(tagged isolated of cluster сіраціна0; tagged non-categorized.)
(афармленьне, катэгорыя)
'''Элейская школа''' — школа [[Старажытная Грэцыя|старажытнагрэцкай]] філязофіі [[VI стагодзьдзе да н. э.|VI]]—[[V стагодзьдзе да н.э.|V стагодзьдзяў да н. э.]] Назва школы паходзіць ад гораду, у якім узьнікла, [[Элея]] — грэцкая калёнія ў [[Паўднёвая Італія|Паўднёвай Італіі]]. Заснавальнікам школы зьяўляецца [[Ксенафан]], асноўныя прадстаўнікі [[Пармэнід]], [[Зянон Элейскі]], [[Мэліс Самаскі]]. Яны ўпершыню проціпаставілі мысленьнемысьленьне пачуцьцёваму ўспрыманьню, адзначылі няўстойлівасьць, цякучасьць чалавечых адносінаў і ўспрыманьняў; галоўную ролю ў спасьціжэньні [[ісьціна|ісьціны]] адводзілі мысленьню. Быцьцё, на іхную думку, ёсьць бесьперапыннае, нерухомае, нязьменнае, аднароднае, непадзельнае, аднолькава ўласьцівае кожнаму элемэнту, [[рэчаіснасьць|рэчаіснасьці]], выключае якое-небудзь мноства рэчаў.
 
Гэтая ідэя склалася ў процівагу [[дыялектыка|дыялектычнаму]] вучэньню аб прыродзе [[Геракліт]]а. Для абароны вучэньня Элейскай школы Зянон прапанаваў сыстэму аргумэнтаў, пабудаваных у форме доказаў ад процілеглага й накіраваных супраць прызнаньня множнасьці й руху быцьця, як то пушчаная страла нерухомая, таму што час складаецца з асобных імгненьняў, а прастора — з асобных пунктаў. У далейшым панятак адзінага нязьменнага быцьця паслужыў адной з крыніцаў філязофіі [[Плятон]]а й [[нэаплятанізм]]у.
{{Няма катэгорыяў}}
 
[[Катэгорыя:Элеаты|* ]]
[[Катэгорыя:ФілязофіяСтаражытная Старажытнай ГрэцыіГрэцыя]]
 
[[ar:المدرسة الإيلية]]
160 618

зьменаў