Розьніца паміж вэрсіямі «Гатычная архітэктура»

д
выпраўленьне спасылак
д (выпраўленьне спасылак)
[[Файл:MailaenderDom.jpg|міні|Гатычная [[Міланская катэдра]]]]
'''Гатычная архітэктура''' — плынь у эўрапейскай архітэктуры высокага й позьняга сярэднявечча. Зьявілася ў [[12 стагодзьдзе|12 стагодзьдзі]] ў [[Францыя|Францыі]], разьвіўшыся з [[раманская архітэктура|раманскай архітэктуры]]. Характэрнымі рысамі каменных гатычных будынкаў зьяўляюцца сьпічастыя [[арка|аркі]] і [[рабрыстыя [[скляпеньне|скляпеньні]], а таксама [[аркбутан]]ы і [[аблом (архітэктура)|абломы]] складанага профілю.
 
У Беларусі захавалася параўнальна мала гатычных будынкаў, прычым некаторыя зь іх перанесьлі значную пазьнейшую перабудову, напрыклад [[Касьцёл Сьвятога Яна Хрысьціцеля (Уселюб)|Касьцёл Сьвятога Яна Хрысьціцеля]] ва [[Уселюб|Ўселюбе]] і асабліва [[Петрапаўлаўскі касьцёл (Іўе)|Петрапаўлаўскі касьцёл]] у [[Іўе|Іўі]].
{{Асноўны артыкул|Гатычная архітэктура Італіі}}
 
У [[Італія|Італію]] гатычную архітэктуру прынесьлі манахі-[[цыстэрцыяны]]. Характэрнаю рысаю італійскай готыкі зьяўляецца шматкаляровая дэкарацыя будынкаў, у прыватнасьці ўпрыгожаньне сьценаў рознакаляровым [[мармур]]ам і багаты роспіс [[фрэска]]мі унутры. Часам рабіліся таксама [[мазаіка|мазаікі]] над уваходамі. Храмы часта вянчаліся вялікімі купаламі, а [[звоньніцазваніца]] і [[баптыстэрый]] нярэдка рабіліся як асобныя будынкі.
 
Трэба адзначыць, што адзін з найвядомейшых гатычных будынкаў Італіі, [[Міланская катэдра]], зьяўляецца хутчэй нямецкім па стылі і для Італіі ў агульным нетыповы.
871

зьмена