Васіль Ліцьвінка: розьніца паміж вэрсіямі

(→‎Дасьледчая дзейнасьць: абнаўленьне зьвестак, артаграфія, пунктуацыя)
Пад яго кіраўніцтвам навукова-дасьледчай лябараторыяй беларускага фальклёру пасьпяхова выкананыя навукова-дасьледчыя праекты «Фальклёр Беларускага Палесься», «Рэгіянальная спэцыфіка беларускага фальклёру», «Інтэрпрэтацыя і выкарыстаньне фальклёру ў вучэбна-выхаваўчым працэсе ВНУ», «Фальклёр запаведных і памежных з Расеяй, Украінай, Польшчай і Летувой рэгіёнаў».
 
ВасільУ Ліцьвінка зьяўляўся найбольш дасьведчаным знаўцам творчасьці1970-я [[Рыгор Шырма|Рыгора Шырмы]] паскардзіўся Васілю Ліцьвінку, зь якім яго зьвязвалі сяброўскія адносіны, на недахоп часу для напісаньня мэмуараў. ПлёнамТады гэтайЛіцьвінка сфэрыпачаў інтарэсаўзапісваць зьявіўсягутаркі падрыхтаваныз маэстра на магнітафонную стужку. За некалькі гадоў назапасілася 20 кілямэтраў аўдыёзапісаў. На жаль, многае з гэтых запісаў не захавалася<ref name="rbud9467">{{Артыкул|аўтар = Васіль Ліцьвінка.|загаловак = Шырма расказвае пра сябе…|арыгінал = |спасылка = |аўтар выданьня = |выданьне = [[Раённыя будні]]|тып = |месца = |выдавецтва = |год = 14 сакавіка 2012|выпуск = |том = |нумар = 21 (9467)|старонкі = 5|isbn = }}</ref>. Па выніках працы Васіль Ліцьвінка імпадрыхтаваў зборнік артыкулаў Р. Р. Шырмы «Песня — душа народа» (1976; 2-е выд. 1993) з камэнтарамі, бібліяграфіяй, летапісам жыцьця і творчай дзейнасьці Шырмы, а таксамаў кандыдацкая дысэртацыя «Р. Р. Шырма — фальклярыст»,1984 пасьпяхова абароненая Васілём Ліцьвінкам у 1984 г.абараніў у акадэмічным Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклёру імя Кандрата Крапівы кандыдацкую дысэртацыю «Р. Р. Шырма — фальклярыст»<ref name="zagarod"/>. Частка запісаў была апублікаваная да 100-годзьдзя Рыгора Шырмы ў часопісе «[[Мастацтва (часопіс)|Мастацтва]]» ў 1992 року.
 
=== Асноўныя працы ===
158 180

зьменаў