Кольцы Сатурна: розьніца паміж вэрсіямі

д
спасылкі
д (r2.7.1) (робат дадаў: zh-min-nan:Thó͘-chheⁿ khoân)
д (спасылкі)
 
=== Прырода кольцаў ===
Правільнае апісаньне кольцаў Сатурна даў [[ХрысьціянКрыстыян ГюйгенсГюйгэнс]] ([[1659]]), а [[Джавані Касіні]] неўзабаве паказаў, што яно складаецца з двух канцэнтрычных складнікаў — кольцаў А і В, падзеленых цёмным прамежкам (так званым «дзяленьнем Касіні»). Шмат пазьней (у [[1850]]) амэрыканскі астраном У. Бонд адкрыў унутранае слаба сьветлае кальцо С, а ў 1969 было выяўлена яшчэ больш слабае й блізкае да плянэты кальцо D. Яркасьць кальца D не перавышае 1/20 яркасьці самога яркага кальца — кальца В. Кольцы разьмешчаныя на наступных адлегласьцях ад плянэты: А — ад 138 да 120 тыс. км, В — ад 116 да 90 тыс. км, С — ад 89 да 75 тыс. км і D — ад 71 тыс. км амаль да паверхні Сатурна.
 
Прырода кольцаў Сатурна стала яснай пасьля таго, як ангельскі фізык [[Джэймс Клерк Максвэл]] (у [[1859]]) і расейскі матэматык [[Соф'я Кавалеўская]] (у [[1885]]) рознымі мэтадамі давялі, што ўстойлівым існаваньне кальца вакол плянэты можа быць толькі ў тым выпадку, калі яно складаецца з сукупнасьці асобных малых цел: суцэльнае цьвёрдае або вадкае кольца было бы разарванае сілай прыцягненьня плянэты.
| [[Дзяленьне Касіні]] || 117 500 - 122 200 || 4 700 || [[Джавані Касіні]]
|-
| Шчыліна ГюйгенсаГюйгэнса || 117680 || 285 - 440 || [[ХрысціянКрыстыян ГюйгенсГюйгэнс]]
|-
| [[Кольца A]] || 122 200 - 136 800 || 14 600 ||